«اندیمشک ما» شامل ۱۲۱ نوشته ازنخبگان اندیمشکی به قلم عباس امام، چاپ و منتشر شد.
در بخشی از مقدمه این کتاب میخوانیم:
اندیمشک که از همان آغاز اندیمشک شدن با ورود پدیدههای نوین قرن بیستم مانند صنعت راهآهن (علت اصلی شکلگیری شهر جدید) شرکت ملی پخش فرآوردههای نفتی، سد دز، تعمیرگاه مرکزی ماشینآلات سازمان آب و برق به نام سیاس (CS)، تاسیسات نوین نیروی هوایی پایگاه وحدتی، پایانه تعمیراتی نیروی زمینی ارتش، شرکتهای کشت و صنعت مکانیزه، کشت نیشکر هفت تپه و شبکه گسترده آبیاری دز همنشین شد تا آستانه پیروری انقلاب اسلامی از توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی رو به رشدی برخوردار شد. توسعه فیزیکی شهر و عمران شهری از سطح مطلوبی برخوردار گردید و زیرساختهای اجتماعی ـ فرهنگی متناسبی در آن راهاندازی و شروع به کارکرد به گونهای که در سال ۱۳۵۷ جامعه شهری اندیمشک با جمعیتی ۳۰ـ۲۵ هزار نفری دارای سه سینما، دو باشگاه ورزشی ـ هنری، استخر، چندین تیم ورزشی در رشتههای گوناگون، دو درمانگاه و یک بیمارستان مناسب و مهمتر از همه یک ایستگاه راهآهن بود که روزانه شاهد نقل و انتقال صدها مسافر و کالاهای متفاوت بود. همین شرایط باعث شد تا با توجه به این زیرساختهای نوین، فضای اجتماعی ـ فرهنگی ـ هنری شهر از رنگ و بوی نوگرایانهای مانند دو شهر نوساز آبادان و مسجدسلیمان برخوردار گردد. طبعا در چنین فضایی اکثریت قریب به اتفاق اهالی مهاجر شهر در زیستی مسالمتآمیز با یکدیگر روزگار میگذراندند.
کتاب «اندیمشک ما» را انتشارات دارالمؤمنین انتشار داده است.