مصادیق و نمادهای متعددی از نقض حقوق بشر در آمریکا وجود دارد که فقط یکی از آنها کافی بود برای اینکه برضد یک کشور مخالف آمریکا، قطعنامه حقوق بشری تصویب شود، اما درمورد آمریکا هیچگاه چنین اتفاقی نیفتاد.
به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صداوسیما از نیویورک، مصادیق و نمادهای متعددی از نقض حقوق بشر در آمریکا وجود دارد که فقط یکی از آنها کافی بود برای اینکه برضد یک کشور مخالف آمریکا، قطعنامه حقوق بشری تصویب شود، اما درمورد آمریکا هیچگاه چنین اتفاقی نیفتاد.
التماسهای جورج فلوید زمانی که زانوی پلیس آمریکا روی گردنش بود، مارتین گوجینوی پیرمرد ۷۵ سالهای که پلیس آمریکا در جریان اعتراضات مربوط به قتل جورج فلوید، با ضربه به سینه اش، او را از پشت سر بر زمین کوبید، شلاقها و فحاشی پلیس مرزبانی آمریکا در مرز مکزیک و جداکردن بیش از پنج هزار کودک از والدین پناهجوی شان در همین مرز، هر یک به تنهایی میتوانست برای یک کشور مخالف آمریکا آغاز حواشی شدید و سنگین حقوق بشری در مجامع بین المللی باشد، اما این موارد و هزاران مورد دیگر نقض حقوق بشر، هیچگاه برای آمریکا چنین نتیجهای در برنداشته است.
ویکتور گاژیکای استاد دانشگاه در این باره میگوید: موارد بسیار شدیدی از نقض حقوق بشر در آمریکا در شکلهای مختلف وجود دارد، بنابراین امیدوارم بعد از این دیگر رهبران آمریکا که به خوبی به این واقعیت واقف هستند، دیگر نقش یک کشیش یا واعظ را برای سایر کشورها بازی نکنند.
مارک سلبودا دیگر کارشناس سیاسی هم با یادآوری یادداشتی که دستیار تیلرسون وزیر خارجه تازه کار اسبق آمریکا به او داد میگوید: در آن یادداشت که سال ۲۰۱۷ نشریه پلیتیکو آن را منتشر کرد آمده بود که ایالات متحده باید از حقوق بشر به عنوان یک چماق بر سر دشمنان خود مانند ایران و چین استفاده کند و البته باید در قبال دوستان و متحدان امریکا از جمله عربستان سعودی، در این زمینه طور دیگری رفتار کند.
موارد و مصادیق نقض حقوق بشر ازسوی آمریکا به گستردگی حوزه حضور و نفوذ این کشور در دنیا، گسترده و متعدد است و آنچه روشن است اینکه اگر منافع آمریکا اقتضا کند، هیچ تفاوتی میان نقض حقوق بشر یک شهروند آمریکا یا فردی غیر آمریکایی وجود ندارد.