عضو انجمن صنایع نساجی گفت: تولیدکنندگان صنعت نساجی برای نوسازی خطوط تولید، ماشین آلات با کارکرد ۱۰ تا ۱۵ سال، وارد میکنند.
آقای امید اعلائی در گفتگوی اختصاصی با خبرنگار خبرگزاری صدا و سیما افزود: مهمترین مسئله کنونی صنعت نساجی نوسازی خطوط تولید است تا بتواند واحدهای تولیدی را به لحاظ کمی و کیفی قابل رقابت با کالاهای خارجی کند.
وی با بیان اینکه وضع فرسودگی ماشین آلات در صنعت نساجی نگران کننده است، گفت: در حوزه نوسازی ماشین آلات صنعت نساجی استانداردهایی در سطح جهانی تعریف شده که متاسفانه ۹۹ درصد واحدهای مرتبط حوزه نساجی در ایران از این قاعده تبعیت نمیکنند.
این تولیدکننده با اشاره به عمر ماشین آلات نساجی در کشورهای پیشرو در این حوزه، افزود: در اروپا و بسیاری از کشورهایی که در صنعت نساجی پیشرو هستند هر ۵ تا ۸ سال ماشین آلات نوسازی میشود، اما در برخی کارخانجات داخلی ماشین آلات عمر ۳۵ ساله دارند.
اعلایی با اشاره به تمایل تولیدکنندگان به واردات ماشین آلات دست دوم برای نوسازی خطوط تولید، گفت: با همه قوانین سخت گیرانهای که برای واردات ماشین آلات وجود دارد، در سالهای اخیر بسیاری از واحدهای تولیدی ماشین آلات دست دوم از کشورهای همسایه مثل ترکیه وارد کردند که هر عمر آنها بین ۱۰ تا ۱۵ سال است.
وی تاثیر نوسانات ارزی را یکی از دلایل تولیدکنندگان برای واردات ماشین آلات دست دوم عنوان کرد و افزود: در سالهای اخیر افزایش قیمتها موجب اختلاف قیمت ماشین آلات نو نسبت به دست دوم شد و از آنجا که منابع مالی واحدهای تولیدی محدود بود و امکان تامین مالی مناسب نیز نداشتند، تولیدکنندگان مجبور به پیاده سازی این سیاست برای نوسازی خطوط تولید خود شدند.
اعلایی ادامه داد: واردات ماشین آلات دست دوم در حوزه نساجی در حالی صورت میگیرد که سال تولید ماشین آلات نباید کمتر از سال ۲۰۱۸ باشد، اما صنعتگران از راههای مختلف از جمله تعویض پلاک، این ماشین آلات را وارد میکنند تا تجهیزات خود را به روز کنند و عمر فناوری را در صنعت نساجی از ۳۵ سال به ۱۵ سال کاهش دهند.
وی گفت: برای اینکه صنعت نساجی مزیتهای رقابتی به لحاظ تولید، کیفیت و گسترش محصول با کشورهای همسایه داشته باشد ضروری است ماشینهای جدید جایگزین ماشین آلات فرسوده شود که این موضوع نیازمند بستههای حمایتی خاص از سوی دولت است، اما تا به امروز توفیقی در این حوزه نداشته ایم.
اعلایی افزود: دولت باید از صندوق توسعه ملی یا هر ابزار دیگری، منابع مورد نیاز برای نوسازی صنعت نساجی را به متخصصان این حوزه تخصیص دهد و آنها را مجاب کند نوسازی در این صورت بگیرد.