ناسا در حال توسعه یک فضاپیما برای شکار سیارکهای بالقوه خطرناک است و قصد دارد تا ژوئن سال ۲۰۲۸ آن را به فضا پرتاب کند.
در بیانیه ناسا آمده است: تکمیل موفقیتآمیز این مرحله با پیمایشگر اجرام نزدیک به زمین، تعهد ناسا به دفاع سیارهای و جستجوی اجرام نزدیک به زمینی را تقویت می کند که روزی میتوانند تهدیدی برای سیاره ما باشند.
پرتاب این ماموریت به دلیل نگرانیهای مربوط به بودجه این آژانس فضایی، دو سال به تعویق افتاد. قرار بود این ماموریت در سال ۲۰۲۶ انجام شود.
این مأموریت برای کشف ۹۰ درصد از سیارکها و دنباله دارهای بالقوه خطرناک برای زمین طراحی شده است. سیارکهایی که ۴۶۰ فوت (۱۴۰ متر) یا بیش از آن قطر دارند و در فاصله ۳۰ میلیون مایلی (۴۸ میلیون کیلومتری) از مدار زمین قرار گرفتهاند، بالقوه خطرناک در نظر گرفته میشوند. این فضاپیما بررسیهای خود را در حالی انجام خواهد داد که در نقطه لاگرانژ یک زمین-خورشید قرار دارد. نقطهی لاگرانژ منطقهای پایدار از نظر گرانشی است که در فاصله حدودی ۹۳۰ هزار مایل (۱.۵ میلیون کیلومتر) از زمین در مدار خورشید قرار گرفته است.
دانشمندان تخمین میزنند که سیارکهایی با عرض حدود ۰.۶ مایل یا یک کیلومتر میتوانند، تمدن بشری را تهدید کنند. با این حال، این سیارکها نسبتا نادر هستند و دانشمندان بیشتر آنها را شناسایی کردهاند. اما تعداد زیادی سیارک با اندازه متوسط از این نوع وجود دارد که کاوشگر اجرام نزدیک ناسا آنها را شناسایی خواهد کرد. این اجرام در صورت برخورد با زمین میتوانند باعث نابودی شهرها شوند و ستارهشناسان بر این باورند که تاکنون فقط نیمی از این سنگهای فضایی را یافتهاند.
ماموریت پیمایشگر اجرام نزدیک به زمین را آزمایشگاه پیشرانش جت ناسا در کالیفرنیا هدایت می کند و تحقیقات بر روی کاوشهای آن را دانشگاه آریزونا پیگیری می کند و نظارت بر برنامه نیز از سوی دفتر هماهنگی حفاظت از سیاره (PDCO) دنبال میشود.
دفتر هماهنگی حفاظت از سیاره در سال ۲۰۱۶ برای مدیریت تلاشهای مداوم ناسا در دفاع سیارهای تاسیس شد که شامل ماموریت دارت (DART) نیز میشود.