یک شرکت ژاپنی، برای اولین بار با استفاده از نیروی محرکه بخار آب، یک نانوماهواره را به پرواز درآورد تا مسیر رسیدن آن به مدار زمین هموار شود.
نانوماهواره EYE، اولین ماهواره سونی برای پروژه Star Sphere است که هدف آن دسترسی بیشتر به عکاسی فضایی است. EYE، همراه با ۱۱۳ ماهواره دیگر با موشک فالکون ۹ spaceX به عنوان بخشی از ماموریت حمل و نقل ۶ spaceX، در تاریخ ۶ ژانویه به فضا پرتاب شد. این نانوماهواره یا تاسواره، با یک دوربین مجهز شده است و در ارتفاعی حدود ۵۰۰ تا ۶۰۰ کیلومتر از سطح زمین قرار خواهد گرفت.
آزمایش موفقیتآمیز سیستم رانش به این معنی است که این شرکت اکنون میتواند به ماهواره کمک کند تا در مدار هدف خود مانور داده و اجازه دهد تا اواخر امسال به عملیات خود بپردازد.
مدیرعامل و یکی از بنیانگذاران شرکت، درباره این موضوع توضیح داد: شرکت، با توسعه و به کارگیری موفقیتآمیز پیشرانه مبتنی بر آب، گام بزرگی به سمت استقرار پروژه مداری Star Sphere برداشت.
مدیر عامل این شرکت اعلام کرد؛ رانشگر آبی آن به طور خاص برای افزایش طول عمر ماهواره کوچک EYE با استفاده از مانورهای اصلاح مداری دورهای طراحی شده است. این شرکت مدعی است که استفاده از پیشرانه بخار آب، به دلیل تقاضای فزاینده برای نانوماهوارهها که به طول عمر بیشتری نیاز دارند، یک راه حل سازگار با محیط زیست است. سیستم حرکتی در فضا، آب را به هیدروژن و اکسیژن تقسیم میکند تا از آن به عنوان سوخت برای پرواز استفاده شود.
در سال ۲۰۱۹، مأموریت بادبان نوری ۲ نشان داد که پرواز با نور نیز ممکن است. در این مأموریت، از بادبانی با مساحت ۳۲ متر مربع ساخته شده از پارچه مایلار استفاده شد تا یک نانو ماهواره کوچک را به ارتفاع ۵ کیلومتر بالا ببرد.
به طور خلاصه، بادبان نوری به یک بادبان برای نگه داشتن نانو ماهواره در مدار برای مدت طولانی با استفاده از نیروی فوتونهای نور خورشید نیاز دارد. این فناوری در تعدادی از ماموریتهای ناسا استفاده شده است. اما اکنون، فناوری نیروی محرکه با آب نیز در نظر گرفته شده است. ناسا در حال آزمایش این فناوری با فضاپیمای Pathfinder Technology Demonstrator-۱ خود است.