چاپ سه بعدی میتواند به تولیدکنندگان داروهای زیستی کمک کند تا بر چالشهای فرمولاسیون مرتبط با داروهای مولکولی غلبه کند. در پرینت سه بعدی لایههای مواد به تدریج و تحت کنترل سیستم هوشمند کامپیوتری ساخته میشود تا ساختار سه بعدی ایجاد کند.
به گزارش خبرگزاری صدا و سیما: از مزایای اصلی آن میتوان افزایش سرعت تولید، انعطاف پذیری و ایمنی بیشتر را نام برد.
در سال ۲۰۱۵، قرص ضد تشنج و صرع (Levetiracetam) بعنوان اولین داروی کوچک مولکول چاپ سه بعدی شده توسط FDA تایید شد که انحلال پیشرفته ازمزیتهای آن است.
Infliximab یک آنتی بادی مونوکلونال است که به مواد شیمیایی پیش التهابی در جریان خون متصل میشود و در نتیجه شدت حملات IBD را کاهش میدهد. مانند هر داروی پروتئینی دیگر، عملکرد infliximab با ساختار سه بعدی آن تعیین میشود که به آن اجازه میدهد تا با سیتوکینهای خاص به شیوهی قفل و کلید تعامل داشته باشد.
محققین معتقدند که ساختار ماکرومولکولی infliximab آن را بسیار موثر و خاص میکند، با این حال نفوذ آن را از طریق موانع بیولوژیکی سخت میکند و همچنین آن را مستعد تخریب در دستگاه گوارش میکند. به همین دلیل، infliximab به طور معمول به صورت داخل وریدی یا زیر جلدی تجویز میشود، با این حال، این امر با بروز بالای عوارض جانبی سیستمیک همراه است.
برای رفع این مشکل، تیمی از دانشگاه سانتیاگو د کامپوستلا و شرکت بیوتکنولوژی FabRx از نوعی چاپ سه بعدی به نام اکستروژن نیمه جامد استفاده کردند. به طور خاص، آنها از ترکیبی از مخلوط infliximab و یک ماده کمکی آمفیفیلیک نیمه جامد و مومی شکل به نام Gelucire استفاده کردند. نتایج اولیهی حاصل، هم از نظر فرمولاسیون و هم از منظر سازگاری با بیمار، امیدوارکننده است.
به نقل از ستاد توسعه علوم و فناوری های سلول های بنیادی؛ از وبگاه ژن نیوز ؛ این پروژه نشان میدهد که مسیر رکتوم این پتانسیل را دارد که بهعنوان یک راه جایگزین برای تحویل آنتیبادیهای مونوکلونال استفاده شود، همچنین بیماران میتوانند داروهای خود را بدون نیاز به کمک متخصصین مصرف کنند. علاوه بر این، پتانسیل چاپ سه بعدی را برای استفاده به عنوان یک پلتفرم مناسب جهت تولید مواد بیولوژیک نشان میدهد و زمینه را برای فرصتهای جدید در آینده فراهم میکند.