فرسودگی شغلی از آثار طولانی مدت کووید ۱۹
بیش از نیمی از کارمندان مراقبتهای بهداشتی، فرسودگی شغلی را در مقطعی از همه گیری کووید ۱۹ تجربه کرده اند.
به گزارش خبرگزاری صداو سیما به نقل از مرکز سیاست گذاری سلامت جنوب؛ اندازه گیری فرسودگی شغلی شامل سه بعدکلیدی است:
- خستگی عاطفی که نشان دهنده بعد استرس فردی و اصل فرسودگی شغلی است و به افزایش احساس ناکارآمدی و تهی شدن ظرفیت عاطفی و فیزیکی اشاره دارد.
- مسخ شخصیت به صورت احساسات منفی و بدبینانه نسبت به خود و کسانی که با آنها تمایل دارند، مشخص میشود. این احساسات تحقیر آمیز اغلب با احساسات تهی شدن عاطفی مرتبط است.
- احساس کاهش موفقیت شخصی که نشان دهنده بعد خود ارزیابی فرسودگی شغلی بوده و به احساس بی کفایتی در کار اشاره دارد.
در پزشکان این اثر ممکن است به صورت خطاهای پزشکی زمان بهبود طولانیتر و افزایش جابه جایی پزشک به علت کاهش بهره وردی فرد ظاهر شود. در نتیجه این اثرات مراقبتهای بهداشتی را برای جایگزینی موقعیت های خالی ناشی از استعفا با هزینه بیشتر رو به رو میکند.
در طول همه گیری کووید-۱۹ خط مقدم و خط دوم در معرض مقادیر مختلفی از عوامل استرس زا قرار گرفتند. کارمندان خط مقدم افرادی هستند که مستقیما با بیماران کووید -۱۹ در ارتباطند. در حالی که کارمندان خط دوم به عنوان کارکنان مراقبتهای بهداشتی بدون مواجه مستقیم با بیماران کووید-۱۹ تعریف میشوند. اگر چه هر دو گروه به علت ماهیت کارشان آثار روانی را تجربه کرده اند. اما کارمندان خط مقدم به علت نزدیکی با بیماران کووید-۱۹ آسیب پذیرتر هستند.
علاوه بر این فرسودگی شغلی بر روی پزشکان و پرستاران تاثیرات متفاوتی میگذارد. پرستاران بیشتر در معرض بیماران قرار میگیرند و استرسهای مرتبط با کار را بیشتر تجربه میکنند.
مطالعات مرکز سیاست گزاری جنوب نشان میدهد؛ که بیش از نیمی از کارمندان مراقبتهای بهداشتی، فرسودگی شغلی را در مقطعی از همه گیری ویروس کرونا تجربه کرده اند. افزایش سطح استرس با کاهش موفقیت شخصی و احساس عزت نفس پایین مرتبط است و این میتواند به علت افزایش حجم کار، تجهیزات محافظ شخصی ناکافی، افزایش خطرعفونت، فشار عاطفی مراقبت از بیماران و دشواری تصمیم گیری به علت تخصیص منابع کم است. با افزایش حجم کار، میزان بالایی از پیامدهای روانی مانند افسردگی، اختلال پس از سانحه و اضطراب هم افزایش مییابد.