دبیر کارگروه توسعه سرمایه های انسانی ستاد نانو گفت: با مهارت آموزی به دانشجویانی که در زمینه نانو کار می کنند ، کمک می کنیم به عنوان یک کارآفرین و فناور بتوانند در اکوسیستم فناوری نانو فعالیت داشته باشند.
به گزارش خبرگزاری صداوسیما، آقای مهندس سید محمد ختمی مآب ، دبیر کارگروه توسعه سرمایه های انسانی ستاد نانو در مصاحبه با رادیو گفت و گو گفت: با مهارت آموزی به دانشجویانی که در زمینه نانو کار می کنند ، کمک می کنیم به عنوان یک کارآفرین و فناور بتوانند در اکوسیستم فناوری نانو فعالیت داشته باشند.
سوال : پنجمین دوره توانمندسازی سرمایه های انسانی فناوری نانو برگزار شد از هشتم الی دهم خرداد ماه با حضور ۱۱۰ نفر از دانشجویان دکتری و کارشناسی ارشد از ۴۷ دانشگاه و مرکز پژوهشی مختلف که پایان نامه آن ها مورد حمایت ستاد بود و به صورت برخط برگزار شد . آقای مهندس راجع به این دوره توانمندسازی که پنجمین دوره خود را سپری کرد بفرمایید که از ابتدا چه زمینه سازی هایی شد و چگونه برگزار شد و چه نتایجی و دستاوردهایی را به همراه داشت ؟
ختمی مآب : هفته گذشته رویداد توانمندسازی را در خدمت دانشجویانی که پایان نامه آنها در حوزه فناوری نانو بوده و مورد حمایت ستاد هستند، بودیم که از هشتم تا دهم این رویداد به صورت کارگاه های عمومی این دوره برگزار شده که ۱۱۰ نفر از دانشجویان مقاطع تحصیلات تکمیلی دکترا و کارشناسی ارشد از ۴۷ دانشگاه و موسسه پژوهشی مختلف کشور در این رویداد شرکت داشتند . ستاد نانو از پایان نامه هایی که در حوزه فناوری نانو است در سه سطح حمایت میکند یکی پرداخت نقدی به دانشجو و استاد که بتوانند در کارهای پژوهشی استفاده کنند و یک اعتبار شبکه آزمایشگاهی فناوری های راهبردی برای آنها در نظر میگیرد که بتوانند فعالیت های آزمایشگاهی شان را با خیال راحت تر انجام دهند . یک فرآیند توانمندسازی برای دانشجویانی که پایان نامه هایشان در حوزه فناوری نانو است در نظر گرفته که کمک می کند دانشجویان در حوزه کسب و کار و مهارت های نرم توانمندتر شوند و بتوانند برای نقش هایی که در آینده در زیست بوم توسعه فناوری و نوآوری فناوری نانو است بتوانند وارد شوند و نقش های مختلف را برعهده بگیرند.
سوال : در مسیر شغلی هم این دوره به این دانشجویان کمک میکند و یک جایگاه شغلی و یک حرفه موفق برایشان رقم میزند ؟
ختمی مآب : ما یک ارزیابی از دانشجویان داشتیم که از آنها پرسیده بودیم شما در آینده میخواهید چکاره شوید و برای اشتغال در آینده چه چیزی را مد نظر خود دارید، با توجه به این که دانشجویان آشنایی با محیط بیرون و فضای اشتغال نداشتند ، تقریبا بیشتر از ۹۰ درصد دانشجوها اعلام کردند که می خواهند به عنوان یک محقق دانشگاهی در دانشگاه فعالیت داشته باشند که این مورد در حقیقت با واقعیت های جامعه متفاوت است و ظرفیت دانشگاه خیلی محدود است و تعداد کمی در دانشگاه میتوانند فعال باشند .
سوال: در واقع به این افراد بیشتر در بخش تولید احتیاج داریم تا محیط دانشگاهی .
ختمی مآب : بله ما این دوره ها را با این هدف برنامهریزی کردیم که بتوانیم تغییر نگرشی در دانشجو داشته باشیم و جاهای مختلفی که می شود فعال باشند و به عنوان یک کارآفرین و فناور می توانند در اکوسیستم فناوری نانو فعالیت داشته باشند و با مهارت هایی که هر کدام از این موارد نیاز است ، با این مهارت ها آشنا می شوند و سعی می کنیم آماده شوند برای پذیرفتن این نقش ها که در اکوسیستم است و برای این موضوع یک سری کارگاه های عمومی داریم که هفته گذشته برای تعدادی از دانشجویان برگزار شد ، کارگاه هایی مثل آشنایی با ساختار و سازمان های فعال در اکوسیستم فناوری و نوآوری کشور که بتوانند به صورت یک استارتاپ باشند ، در یک شتاب دهنده مستقر باشند یا مراکز رشدی که وجود دارد و یا پارک های علم و فناوری که وجود دارد، بخشهای مختلف سیستم فناوری و نوآوری که در کشور هست و می توانند از خدماتشان استفاده کنند با آنها آشنا شدند یا در مورد مسیر شغلی و یا توسعه فردی که یکسری مفاهیمی را در این کارگاه ها با آن آشنا شدند و در مورد این که الان که کار پایان نامه شان را انجام می دهند میتوانند به این فکر کنند که در آینده بتوانند از کارهای علمی و فناورانه که انجام میدهند در آینده بتوانند استفاده کنند به عنوان یک کارآفرین یا فناور و کار علمی خود را ادامه دهند و گامهایی که نیاز است از یک ایده دانشگاهی که دارند و آن را پیگیری میکنند و میخواهند به محصول برسند با این گامها آشنا شوند و در حین انجام پایان نامه شان با این موضوع آشنا شود و به این صورت نباشد وقتی که دارند کارشان را انجام میدهند و تمام میشود تازه به این فکر کنند که من الان درسم تمام شد و جایی هم نیست که من استخدام شوم ، می خواهم خودم کاری انجام دهم و یک بازه زمانی را از دست می دهند .
سوال : اگر بخواهیم ریشه ای به موضوع نگاه کنیم حلقه گمشده بین صنعت و دانشگاه همین جا است یعنی دانشجویان مرتب در حال مقاله نویسی و پژوهش کردن و درس خواندن و نمره بالا گرفتن هستند و از محیط کار و صنعت و این که به هر حال بعد از درس می خواهیم وارد محیط کار شویم ،چه کار می خواهیم بکنیم ،می خواهیم کارآفرین شویم ، میخواهیم استارت آپ بشویم، میخواهیم استاد دانشگاه شویم و یا برویم جایی کار کنیم از این مسئله دور هستند و من فکر میکنم این زمان از دست دادن است و همیشه هم از جایگاههای مختلف بر این تاکید شده که دانشجو هنگام تحصیل با مسئله کار درگیر باشد یعنی بعد از فارغ التحصیلی جایگاه شغلی اش مشخص شده باشد و فکر میکنم خیلی نکته مهمی است .
ختمی مآب : بله دقیقا هدف ما همین است که با این موارد آشنا شوند مثلا در مورد این محصول که خدمتتان عرض کردم پایان نامه ای که الان دارند انجام می دهند اگر دنبال این هستند که یک کار فناورانه انجام دهند و به یک محصول برسند مثلاً اینکه باید محصولی که روی آن کار می کنند حتماً مورد نیاز بازار باشد و بر اساس بازار انتخاب شود ، یا کار علمی که دارند انجام می دهند فقط در سطح آزمایشگاهی نباشد مثلا آن روشی که دارند انجام میدهند و به قابلیت اسکیل آپ آن در مقیاس صنعتی فکر کنند یا هزینه تمام شده محصول را در مورد آن فکر کنند یا اینکه مواد اولیه را قرار است از کجا تأمین کنند، در حین انجام پایان نامه فکر کنند اگر قرار باشد محصولی تولید شود ، از مواد آزمایشگاهی نمیشود استفاده کرد چون ما می بینیم خیلی از دانشجوها بعد از اینکه کار آزمایشگاهی شان را انجام میدهند اعلام میکنند که ما به محصولی دست پیدا کردیم و از ما حمایت نمی شود ولی وقتی جزئی وارد کاری که انجام دادند میشویم ، میبینیم این کار در حد آزمایشگاهی است و قابلیت اسکیل آپ ندارد و از لحاظ تأمین مواد مشکل دارد و فقط با مواد آزمایشگاهی می شود آن کار پیش برود یا با استانداردها و مجوز هایی که نیاز است آشنا نیستند .
سوال : چرا اینطور میشود ؟ آشنایی ندارند یا در ارتباط نیستند با مجموعه هایی که در این زمینه کار میکنند که کارشان اصلاح شود . فقط تحقیقی را در حد تئوری انجام میدهند؟
ختمی مآب : بله الان در دانشگاه کاری که دانشجویان انجام می دهند این است که پایان نامه ای که برایشان تعریف شده در حد آزمایشگاهی انجام دهند و با بیرون دانشگاه کمتر ارتباط دارند . ما برای رفع این مشکل سعی کردیم با کارگاه هایی که برگزار میکنیم و این کارگاه شروع فرآیند توانمندسازی ما هست . برای این دانشجویان مشاورههایی در نظر گرفتیم ، مشاوره های فنی محصول و مشاوره منابع انسانی برای توسعه فردی آنها در نظر گرفتیم که هر کدام از دانشجوها به صورت شخصی و برای هر کدام از این افراد مشاوره ای در نظر گرفتیم که بیاید مثلاً در مورد پایان نامه خودش ، اینکه بتواند به یک محصول دست پیدا کند ، سوالاتی که دارد و مواردی که مشاور آن در پایان نامه میبیند که نیاز است حتما تغییراتی در کارش انجام دهد که بتواند به محصول برسد را با آنها مطرح میکنیم و مشورت می دهیم که بتوانند کارشان را با کیفیت بهتر انجام دهند. در زمینه مشاوره منابع انسانی هم که در نظر گرفتیم به این صورت است که هر فردی برای اینکه بتواند موفق باشد در هر فعالیت شغلی که می خواهد انجام دهد ، نیاز است یک توسعه فردی داشته باشد و این توسعه فردی را ما کمک می کنیم با یک مشاوره منابع انسانی که با این دانشجوها صحبت میکنند به آنها یک برنامه توسعه فردی ارائه کنند و اعلام کنند که روی چه مهارت هایی باید متمرکز شوند .
سوال : ما یک موضوع استعداد یابی دایم که بیشتر در دوران دانش آموزی به آن می پردازیم ، در این دوره آیا مسئله توسعه فردی یعنی همان استعدادیابی که فرد تا اینجا آمده و چه کاری انجام داده ، پس در این زمینه میتواند خلاق باشد و یک مقدار راهنمایی و مشاوره میخواهد و یکسری عملکرد هایش را باید تغییر دهد و یا پیشرفت دهد ؟
ختمی مآب : فرایندی که ما انجام میدهیم هدف ما این است که به حلقه های دیگر ستاد که توسعه فناوری کار گروه صنعت هستند این دانشجویانی که در این زمینه فعالیت میکنند وصل کنیم که در نهایت هدف اصلی ما در ستاد، توسعه محصول و تولید ثروت از طریق تولید محصول است .
سوال: بله همین طور تجاری سازی طرح هایی که رویشان کار می شود و فقط در حد طرح باقی نماند و بیایند وارد عرصه تولید شود و تجاری سازی شود ، چه بسا انشاالله بتواند از هر کدام از این محصولات برای ما در قالب صادرات ارزآوری داشته باشد و البته در درجه اول نیازهای کشور را تامین کند.