رضایینژاد با تصریح بر این که کشورهای آفریقایی از تحریمهای دلاری آمریکا کمآسیب ندیدهاند بیان کرد:این تحریمها به برخی از کشورهای آفریقایی آسیبهای جدی وارد کرده و موجب شده موضوع دلارزدایی در میان کشورهای آفریقایی جدیت پیدا کند.
به گزارش خبرگزاری صدا و سیما برنامه «بدون خطخوردگی» رادیو گفتگو درباره ضرورت گسترش تجارت و اقتصاد با آفریقا با امین رضایینژاد کارشناس مسائل اقتصادی و تجاری بهصورت تلفنی گفتگو کرد.
امین رضایینژاد با بیان اینکه یکی از اعضای تشکیلدهنده سازمان بریکس، کشور آفریقای جنوبی بود، گفت: این کشور نقش مؤثری در قطبیت زدایی از عرصه سیاست بینالملل داشته است و در حقیقت یک کشور پیشرو در میان کشورهای آفریقایی محسوب میشود؛ زیرا از نظر فناوری و زیرساختها از باقی کشورهای آفریقایی اوضاع بهتری دارد.
وی با تصریح بر این موضوع که کشورهای آفریقایی از تحریمهای دلاری آمریکا کمآسیب ندیدهاند اظهار کرد: این تحریمها بهگونهای بود که منجر به تجزیه لیبی شد و یا کشور دیگری همچون سودان آسیبهای جدی از آن دیدهاند. این مسائل موجب شده است موضوع دلارزدایی در میان کشورهای آفریقایی جدیت پیدا کند.
این کارشناس مسائل اقتصادی و تجاری در مصاحبه تلفنی با رادیو گفتگو بیان کرد: دو کشور چین و هند بهعنوان دو سرمایهگذار بسیار بزرگ و اصلی، نگاه ویژهای به آفریقا دارند. کشور ژاپن هم نسبت به آفریقا نگاه مهم و جدی دارد و معاهداتی بین ژاپن و هند برای بهرهبرداری از منابع از آفریقا و رقابت با چین وجود دارد. این اقدامات موجب میشود اقتصاد خود را از آمریکا جدا کنند و به موضوع اقتصاد سیاسی با محوریت دلارزدایی هم بپردازند که این مسئله برای ایران اهمیت زیادی دارد.
وی به ظرفیتهایی که آفریقا در اختیار دارد اشاره و اظهار کرد: این قاره بیش از یک میلیارد و ۲۰۰ میلیون نفر جمعیت دارد. اگر بخواهیم فقط از منظر مواد اولیه و خام به این قاره نگاه کنیم و اقدام به معدنکاوی کنیم، متوجه ظرفیت بسیار زیاد این قاره میشویم، زیرا ۹۶ درصد الماس دنیا، ۸۵ درصد پلاتین، ۹۰ درصد کروم، ۵۰ درصد فسفات و خیلی دیگر از فلزات دیگر در آفریقا وجود دارد و هنوز استخراج نشده است.
رضایینژاد افزود: بازار مصرف بزرگی در قاره آفریقا وجود دارد و درعینحال محلی برای بهدستآوردن مواد اولیه و خام در کشورهای این قاره وجود دارد. در کنار این ظرفیتها، در حوزه کشاورزی و کشتهای فراسرزمینی هم پتانسیل زیادی وجود دارد که مبدع آن در آفریقا کشور چین است؛ زیرا به طور وسیعی این کار را انجام داده است. پس از چین، اسپانیا و انگلستان به این حوزه ورود کردند. ایران هم برای تأمین امنیت غذایی خود باید به این حوزه ورود کند و باتوجهبه بحران آب در کشور، این موضوع اهمیت بیشتری پیدا میکند.