همزمان با روز تاسوعای حسینی، مردم روستاهای ایران اسلامی و عاشقان اباعبدالله (ع) با راه اندازی دستههای سینه زنی و زنجیر زنی، برای حضرت عباس (ع) علمدار دشت کربلا به عزاداری پرداختند.
به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، در شب و روز تاسوعای حسینی هم وطنان روستایی و عشایر کشور با حضور در مساجد و تکایا و راه اندازی دستههای عزاداری سینه و زنجیر زنی یاد و خاطره علمدار کربلا حضرت ابوالفضل العباس (ع) را گرامی داشتند.
روز تاسوعا روز نهم محرم مصادف با تاسوعای حسینی در روز شمار واقعه کربلا به نام حضرت ابوالفضل (ع) نام گذاری شده است.
حضرت ابوالفضل (ع) در چهارم شعبان سال ۲۶ هجری متولد شد. عباس بن علی (ع) پدرش امیرالمؤمنین (ع)، مادرش فاطمه ام ُالبنین و کنیه اش ابوالفضل و ملقب به قمر بنی هاشم و سقای کربلا است «عباس» جوانی دلاور، زیبا و بلند بالا بود وقتی که سوار اسب میشد، پاهایش به زمین میرسید.
وی علاوهبر مزایای جسمی، از نظر ملکات روحی و کمالات نفسانی نیز بعد از برادرش امام حسین (ع) در میان همه جوانان و رجال اهل بیت (ع) نظیر نداشت.
آن حضرت قامت رشید، چهرهای زیبا و شجاعتی کمنظیر داشت و بهخاطر سیمای جذاب و نورایش، او را «قمر بنیهاشم» میخواندند و بهخاطر آوردن آب به خیمه ها، «سقا» لقب یافت.
حضرت ابوالفضل (ع) بهترین الگوی رشادت بود. زیرا پرچمدار سپاه بود و پرچم را به دست رشیدترین و شجاعترین افراد لشگر میسپارند. او به اندازهای محو امام حسین (ع) شده بود که در اوج تشنگی بر امواج دلانگیز آب روان، لبهای خشکیده محبوب خود را در نظر آورد و داغ تشنگی را از یاد برد.
یکی از القاب حضرت ابوالفضل العباس (ع) , باب الحوائج است چرا که ایشان در دوران حیات خود به مددکاری و رفع حاجات مردم میپرداخت و پس از شهادت هم عزاداران حسینی با توسل به ایشان، از خداوند حاجات خود را طلب میکنند.
این ویژگیهای ممتاز در اشعار و نوحهها و آئینهای عزاداران حسینی مورد توجه ویژه واقع شده و در عزاداری هم وطنان روستایی و عشایر کشور در قالب نوحه سرایی بیان میشود.