نیاز فوری جهان به آیندهای تمیزتر و پایدارتر دانشمندان را به سمت استفاده از نقاط کوانتومی یا نانوبلورهایی از جنس مواد نیمه هادی سوق داده است.
علاوه بر این، نقاط کوانتومی را میتوان در محلول تولید کرد که باعث میشود تولید آنها نسبت به سلولهای خورشیدی سنتی آسانتر و ارزانتر شود. این نتایج میتواند هزینه انرژی خورشیدی را به میزان قابل توجهی کاهش دهد و آن را برای طیف گستردهتری از مصرفکنندگان و مشاغل قابل دسترستر کند.
با این حال، استفاده از نقاط کوانتومی در انرژی خورشیدی بدون چالش نیست. یکی از مهمترین موضوعات ثبات نقاط کوانتومی است. این ذرات ریز بسیار واکنشی هستند، به این معنی که میتوانند در معرض شرایط محیطی به سرعت تخریب شوند. این ویژگی میتواند طول عمر سلولهای خورشیدی مبتنی بر نقاط کوانتومی را کاهش دهد و آنها را برای استفاده طولانی مدت، کمتر عملی کند.
محققان در حال بررسی راهبردهای مختلف برای غلبه بر این موضوع هستند. یک رویکرد این است که نقاط کوانتومی را در یک لایه محافظ محاصره کنید تا آنها را از گزند عوامل محیطی محافظت کند. مورد دیگر استفاده از موادی است که پایدارتر و واکنشپذیرتر از نیمه هادیهای موجود در نقاط کوانتومی هستند.
با وجود این چالشها، ظرفیت نقاط کوانتومی برای انرژی خورشیدی غیرقابل انکار است. با تحقیق و توسعه بیشتر، سلولهای خورشیدی مبتنی بر نقاط کوانتومی میتوانند در بخش انرژی تجدیدپذیر متحول شوند و یک راه حل کارآمدتر و مقرون به صرفهتر برای مهار قدرت خورشید فراهم کنند.
علاوه بر انرژی خورشیدی، نقاط کوانتومی وعده دیگری را برای سایر برنامههای کاربردی در زمینه انرژیهای تجدیدپذیر میدهند. به عنوان مثال، آنها میتوانند در توسعه باتریهای نسل بعدی استفاده شوند، که میتوانند انرژی بیشتری را ذخیره کنند و سریعتر از نمونهای فعلی شارژ شوند. این نتایج میتواند باعث افزایش منابع انرژی تجدیدپذیر شود.
از آنجا که ما همچنان در قلمرو فناوری نانو به کاوش و نوآوری میپردازیم، به آیندهای پایدار نزدیک میشویم که در آن منابع تمیز و تجدیدپذیر مانند انرژی خورشیدی نقش اصلی را ایفا میکنند.