تعیین حدود آزادی بیان در اسناد بین المللی الزام آور

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، حسین رضوانی، کمیسر ایرانی کمیسیون حقوق بشر سازمان همکاری اسلامی به تشریح اقدام‌های صورت گرفته از سوی سازمان همکاری کشور‌های اسلامی در واکنش به هتاکی‌های انجام شده به ساحت قرآن کریم در کشور‌های اروپایی پرداخت.

رضوانی با اشاره به اینکه هتک حرمت به قرآن کریم بلافاصله سبب ایجاد فضایی برای ایجاد همبستگی قوی میان کشور‌های اسلامی شد، گفت: واکنش کشور‌های اسلامی و جهان اسلام نسبت به اقدام اهانت آمیز علیه قرآن که متاسفانه سبب ایجاد سابقه جدیدی در این زمینه شد، تبدیل به درخواست کشور‌های اسلامی به ویژه جمهوری اسلامی ایران برای برگزاری نشست ویژه یا اضطراری سازمان همکاری کشور‌های اسلامی شد.

وی با بیان اینکه این نشست که به صورت مجازی برگزار شد، برون‎داد قابل توجهی داشت، اظهار کرد: نکته حائز اهمیت در این رابطه این است که اتحاد و وحدت کلام میان ۵۷ کشور عضو سازمان یک بار دیگر به منصه بروز و ظهور رسید، اما موضوع مهم‌تر این است که چگونه می‌توان کشور‌های محل وقوع اقدام‌های هتاکانه عمدتا کشور‌های حوزه اسکاندیناوی و مشخصا دانمارک و سوئد را پاسخگو کنیم.

کمیسر ایرانی کمیسیون حقوق بشر سازمان همکاری اسلامی، تاکید کرد: مطالبه گری ۲ میلیارد مسلمان که جامعه مسلمانان جهان را تشکیل می‌دهد، به صورت خاص به دریافت تضمین برای عدم تکرار حوادث اسفناک هتاکی به قرآن کریم منجر شد؛ ذات قضیه هتک حرمت قرآن کریم، توهین به مقدسات کل جهان اسلام است و با آنچه کشور‌های محل وقوع این حوادث ادعا می‌کنند، یعنی آزادی بیان در تباین کامل قرار دارد.

وی در بخشی دیگر با توضیح این موضوع که برای آزادی بیان که به روایت‌ها و تعابیر مختلفی در اسناد بین‎المللی الزام‎آور منعکس شده، حدود و ثغوری تعیین شده است، اضافه کرد: به صورت خاص مواد میثاق بین‎المللی حقوق مدنی و سیاسی به صراحت استثنا‌های آزادی بیان را تعیین کرده است؛ در مواردی که استفاده از آزادی بیان مخل امنیت ملی باشد، سبب تعرض و نفرت پراکنی شود، موجب واکنش شده یا به نوعی ترس، تهدید و فضای متشنج که با اساس منشور سازمان ملل مغایرت دارد، منجر شود، از این استثنا‌ها هستند.

رضوانی با تاکید بر این ماده منشور ملل متحد که از جمله حقوق کشور‌ها این است که از محیط امن و با آرامش برخوردار باشند، اظهار کرد: در چنین فضای مساعدی حقوق بشری اعم از مدنی، سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی قابل تحقق است.

به گفته وی وقتی یک جریانی با دستاویز قرار دادن و سوءاستفاده از آزادی بیان همه اینها را مخدوش کند، چندین نقض فاحش انجام داده است؛ این روند با رویکرد‌های ادعایی کشور‌های اروپایی که پیوسته مدعی پرچمداری حقوق بشر و آزادی‌های اساسی بودند، خودشان را پیشگام موضوع‌های حقوق بشری می‌دانند و مطالبه گرانه وارد عرصه بحث حقوق بشر می‌شوند، به شدت در تناقض و تعارض است.

این مقام کمیسیون حقوق بشر سازمان همکاری اسلامی ضمن اشاره به اینکه خواسته سازمان همکاری اسلامی به اطلاع کشور‌ها رسانده شد و سفرای کشور‌های اسلامی در پایتخت کشور‌های دانمارک و سوئد به صورت مشترک و همبسته اعتراض خود را اعلام کردند، بیان کرد: حاصل این اقدام‌ها این شد که دو کشور مذکور اکنون تحت فشار‌های دیپلماتیک و فضای بین المللی درصدد تصویب قوانینی هستند که بازدارندگی به عنوان بخشی منسجم از ذات قوانین جاریه موضوعه شان باشد.

رضوانی می‎گوید: آنها اکنون مدعی هستند که اقدام‌های اهانت آمیز و هتاکانه علیه قرآن کریم سازمان یافته نیست و دولت‌های مذکور در آن نقشی ندارند و افرادی به صورت منفرد برای دستیابی به اهداف و مطامع سیاسی خود دست به چنین اقدام‌هایی می‌زنند.

کمیسر ایرانی کمیسیون حقوق بشر سازمان همکاری اسلامی در پایان با بیان اینکه امیدواریم پیگیری واکنش‌هایی که ابتدائا و اصالتا از سوی جهان اسلام در واکنش به هتک حرمت قرآن، مقدس‌ترین کتاب مسلمانان صورت گرفت، دوام و پایداری داشته باشد و بتواند شامل حال کل کتب مقدس و آسمانی شود، گفت: جای امیدواری وجود دارد و پیشنهاد‌های دیگری هم آمده که در مناسبت‌های پیش رو مانند اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل کشور‌های اسلامی بتوانند مواضع خود را پیگیری کنند.