تحقیقات پژوهشگران نشان میدهد، میل به خوردن مواد غذایی شیرینتر با افزایش فعالیت هیپوتالاموس مرتبط است. هیپوتالاموس بخشی از مغز است که در کنترل اشتها نقش دارد.
به گزارش سرویس وبگردی خبرگزاری صدا و سیما، بسیاری از ما میل خود به خوردن شیرینی را به گردن معده و شکممان میاندازیم، اما باید تقصیر را به گردن مغز شیرین خود بیاندازیم. هم چنین، افرادی که این نوع از مغز را دارند ممکن است در طول زمان بیشتر وزن اضافه کنند. اکنون پژوهشگران دریافته اند که یک سازوکار عصبی پشت این ارتباطات وجود دارد.
"کاتلین پیج" دانشیار پزشکی و یکی از نویسندگان مطالعه در مدرسه پزشکی کِک در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی میگوید:"عوامل زیادی وجود دارند که ممکن است بر ترجیحات طعم شیرین تاثیر بگذارند، از جمله ژن ها، سن، جنسیت، جذب طولانی مدت غذا و وضعیت بیماری". او میافزاید:" در مجموع، شواهد نشان میدهند که منشاء یک دندان شیرین از هر دو مولفه ژنتیکی و محیطی ناشی میشود. مطالعات نشان داده اند که قرار گرفتن مکرر در معرض شیرینیها میتواند ترجیحات غذایی را تغییر دهد که نشان دهنده نقش مهم محیط است. سایر مطالعات بر روی ارتباط بزرگ و گسترده ژنوم نشان داده اند که ژنهای خاص با ترجیح زیاد برای شیرینی مرتبط هستند. طعمها و همین ژنها با مصرف بیشتر قند مرتبط هستند. جالب اینجاست که برخی از این ژنها به شدت در مغز بیان میشوند".
پیچ و تیم همکاران اش در مطالعهای که نتیجه آن اخیرا در مجله Physiology and Behavior منتشر شد نشان دادند که ترجیح مواد غذایی شیرینتر با افزایش فعالیت هیپوتالاموس بخشی از مغز که در کنترل اشتها نقش دارد در پاسخ به گلوکز مرتبط است. برای بررسی این اثرات از ۵۴ شرکت کننده ۱۸ تا ۳۵ ساله خواسته شد که پیش و پس از مصرف نوشیدنیهای شیرین تحت اسکن مغز قرار گیرند. هم چنین از آنان خواسته شد تا محلولهای قندی با غلظتهای مختلف را بچشند و بسته به ترجیح طعم به آن محلولها امتیاز دهند. افرادی که محلولهای قندی غلیظتر را ترجیح میدادند پس از مصرف نوشیدنیهای شیرین فعالیت بیش تری در هیپوتالاموس داشتند.
وزن شرکت کنندگان در طول یک سال اندازه گیری شد و افرادی که که طعم شیرین را ترجیح میدادند در طول دوره مطالعه بیشتر احتمال داشت وزن شان افزایش یابد. مطالعات پیشتر صورت گرفته نشان داده اند که مناطق مرتبط با اشتها در هیپوتالاموس در پاسخ به مصرف گلوکز (برای مثال قند) غیر فعال میشوند. این غیرفعال سازی اغلب به عنوان نشانگر سیری یا احساس سیری در نظر گرفته میشود. علاوه بر این، مطالعات صورت گرفته مبتنی بر تصویربرداری تشدید مغناطیسی کارکردی* یا fMRI نشان داده که افرادی که پس از غذا خوردن این کاهش قابل توجه در فعالیت هیپوتالاموس را تجربه نمیکنند اغلب در معرض خطر چاقی و دیابت نوع ۲ قرار دارند. fMRI معمولا تحت یک فعالیت شناختی و درکی یا حرکتی خاص انجام میشود و هدف آن پیدا کردن مناطقی از مغز است که با آن فعالیت مربوطه ارتباط دارند.
هیپوتالاموس خانه چندین گیرنده مغزی با طعم شیرین است که ممکن است در میانجی گری فعال سازی هیپوتالاموس نقش داشته باشد. بنابراین، همه چیز به هم مرتبط است ترجیح شما برای شیرینی به نحوه واکنش مغز شما به غذا خوردن و شاید این که بدن تان چگونه سیگنال سیری ارسال میکند مرتبط است. پیج میگوید: "به خوبی شناخته شده که طعم نقش کلیدی در انتخاب غذا دارد. تمایل زیاد به شیرینیها ممکن است بر الگوهای غذایی طولانی مدت و نتایج سلامتی از جمله خطر چاقی تاثیر بگذارد. درک سازوکار بالقوهای که زمینه ساز تفاوتهای فردی در ترجیحات طعم شیرین و ارتباط آن با افزایش وزن میباشد ممکن است به ارائه توصیههای تغذیهای به منظور بهبود نتایج سلامتی کمک کند".
در حالی که ممکن است دندان شیرین شما تا حدی سخت شده باشد محیط شما نیز تا حدی مقصر است. به عبارت دیگر، کارهایی وجود دارد که میتوانید برای مهار هوسهای خود انجام دهید. پیج میگوید: "افزایش قابل توجه قند و مصرف شیرین کنندههای غیر مغذی با شدت بالا در چنددهه گذشته احتمالا بر ترجیح طعم شیرین، انتخاب غذا و خطرات افزایش وزن تاثیر میگذارد". بهترین راه برای فرونشاندن هوس قند خوردن وعدههای غذایی منظم با پروتئین و فیبر بالا به منظور افزایش سیری و کاهش میان وعده است. تغییر جهت به سوی قندهای طبیعی مانند قندهای موجود در میوهها و سبزیجات نیز میتواند به ارضاء دندان شیرین شما بدون افزایش دوز "قند فاقد انرژی" کمک کند. شرح این مقاله در مجله Physiology and Behavior منتشر شده.
منبع : فرارو