باستانشناسان بقایای یک روستای گمشده ۱۵۰۰ ساله را در قلب مکزیکوسیتی کشف کردند.
به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، باستانشناسان بقایای گمشده یک روستای «تئوتیئواکان» به همراه چند گور را در قلب «مکزیکوسیتی»، پایتخت کشور مکزیک کشف کردند.
سرامیکهایی که در اطراف این محوطه باستانی کشف شده، نشان میدهد قدمت این روستا به ۴۵۰ تا ۶۵۰ میلادی بازمیگردد و احتمالا محل سکونت هنرمندان و صنعتگران بود.
«خوان کارلوس کامپوس وارلا»، یکی از باستانشناسان مؤسسه ملی تاریخ و انسانشناسی مکزیک (INAH) که سرپرستی گروه کاوشگران این اکتشاف را نیز برعهده داشته، ضمن غافلگیرکننده خواندن این کشف، توضیح داد: این اکتشاف نشان میدهد که حدود ۱۳۰۰ سال قبل جزایر داخل دریاچه تشکوکو، که مکزیکوسیتی روی آن (بعد از تخلیه دریاچه) تأسیس شد، قبلاً محل سکونتگاه دائمی مردمی بود که از منابع اطراف دریاچه استفاده میکردند.
به گفته «کامپوس وارلا»، این سکونتگاه ممکن است در طول روستایی شدن «تئوتیئواکان» (Teotihuacan)، یک کلانشهر باستانی که در ارتفاعات مرکزی مکزیک کنونی بین سالهای ۱۰۰ تا ۶۵۰ پس از میلاد شکوفا شد، شکل گرفته باشد.
این روستا در ۴۰ کیلومتری جنوبغربی «تئوتیئواکان» واقع است و احتمالا یکی از چندین سکونتگاه کوچکی بود که مردم آن در دوران اوج «تئوتیئواکان» از طریق کشاورزی و ماهیگیری امرار معاش میکردند. این سکونتگاهها با تئوتیئواکان روابط تجاری خود را حفظ کردند و اکتشافات جدید نقش این سکونتگاهها را در شبکه تامین احتیاجات شهر آشکار کرد.
باستانشناسان معتقدند این اکتشاف از این نظر نادر است که در یک بافت کاملاً شهری رخ داده است که در آن احتمال یافتن شواهد باستانشناسی مرتبط با فرهنگ تئوتیئواکان بسیار کم بود.
باستانشناسی به نام «فرانسیسکو گونزالس رول»، نخستین سرنخها از وجود این روستا را در دهه ۶۰ میلادی و در جریان ساخت و ساز در پایتخت مکزیک کشف کرد.
«گونزالس رول» براساس سرامیکهایی که در این محل کشف کرد، در آن زمان این فرضیه را مطرح کرد که ساکنان آن ماهیگیران و گردآورندگان مستقل بودند. اکتشافات اخیر این موضوع را تایید میکند.