دانشمندان براین باورند، اختلالات مولکولی میتوانند به علائمی مشابه رفتارهایی منجر شوند که بیشتر در ناهنجاریهای عصبی از جمله اختلالات وسواس و طیف اوتیسم مشاهده میشود.
محققان توضیح دادند: مغز، مرکز پردازش بدن ما محسوب میشود که از طریق فعل و انفعالات پیچیده بین سلولهای عصبی در نواحی مختلف مغز، تمام عملکردهای حیاتی مانند تنفس، نحوه حرکت و صحبت کردن را کنترل و واکنش بدن به محرکهای محیطی مختلف را با الگوهای رفتاری خاص تنظیم میکند.
در مطالعه اخیر، محققان روی دو پروتئین خاص به نامهای Intersectin ۱ و Intersectin ۲ تمرکز کردند که نقش مهمی در تنظیم رفتار در مغز دارند. نتایج تحقیقات پیشین نشان داده بود که جهش در این دو پروتئین با ناهنجاریهای رفتاری مرتبط است.
برای بررسی نقش دقیق این پروتئین ها، گروه تحقیقاتی، تولید آنها را در موشها مهار کرد. نتایج نشان داده اند که پروتئینهای Intersectin برای بدن حیاتی هستند، زیرا نبود این پروتئینها در برخی از موشها با مرگ زودرس مرتبط بود.
یافتهها همچنین نشان داد: در برخی موارد، کمبود این پروتئین ها، مجموعهای از ناهنجاریهای رفتاری را در موشها به دنبال داشت. به طوری که موشها روی پاهای عقب خود در گوشهای ایستاده و مکرراً بالا و پایین میپریدند. دانشمندان با اشاره به اختلالات طیف اوتیسم و اختلالات وسواس فکری-اجباری خاطرنشان کرده اند، این علائم که در آنها یک رفتار خاص به طور اجباری تکرار میشود، در اختلالات روانی متعددی مشاهده میشوند.
دانشمندان توضیح دادند: ما مشاهده کردیم که نبود این دو پروتئین منجر به کاهش تعداد برخی گیرندهها میشود که برای انتقال علائم از یک سلول عصبی به سلول دیگر ضروری هستند.
در نهایت، محققان اظهار داشتند: کمبود این پروتئینها به تنهایی مسئول شروع ناهنجاریهای رفتاری نیست. این، فقط یک جزء از یک شبکه مولکولی بسیار پیچیدهتر به شمار میرود. علاوه بر این، یافتههای ما نشان داده اند که برخی گیرندهها یک پیشنهاد برای توسعه درمانهای دارویی به منظور پیشگیری از اختلالات عصبی و روانی محسوب میشود.