معاون مدیرعامل شرکت ملی حفاری در امور فنی و مهندسی از رفع نشت شدید و فوران نفت و گاز چاه شماره یک شادگان پس از ۳۶ ساعت خبر داد.
به گزارش خبرگزاری صدا و سیما استان خوزستان، شهرام شمی پور گفت: پس از دریافت گزارش شرکت ملی مناطق نفت خیز جنوب در ساعت ۲۳ شامگاه شنبه ۴ شهریورماه، مبنی بر نشت شدید و فوران نفت و گاز چاه شماره یک شادگان، در نزدیکترین زمان ممکن گروههای عملیاتی به همراه تجهیزات از جمله؛ پمپ تراک (پمپهای فشار قوی) از سوی این اداره کل سیمان و انگیزش چاه و مخلوط مواد شیمیایی و کارشناسان مدیریت مهندسی با همکاری اداره کل ترابری شرکت به موقعیت چاه در گستره شرکت بهره برداری نفت و گاز مارون اعزام شدند و با مشارکت متخصصان ادارههای مهندسی و بهره برداری و اداره کل حفاری شرکت ملی مناطق نفت خیز جنوب، پس از بررسیهای فنی، مهار چاه به مرحله اجرا در آمد.
وی افزود: با تمهیدات به کار گرفته شده و کارهای فنی با تزریق ۳ هزار و ۵۰۰ بشکه آب نمک از طریق دالیز چاه در ۲ مرحله، نشتی و فوران پس از ۳۶ ساعت کنترل و چاه به طور موقت از مدار تولید خارج و بسته شد.
شمی پور ادامه داد: پس از مهار چاه، جوشکاری نقاط آسیب دیده ول هد ناشی از پوسیدگی به سبب قدمت طولانی عمر چاه صورت پذیرفت و چاه ایمن سازی شد.
معاون مدیرعامل شرکت ملی حفاری در امور فنی و مهندسی میگوید: مقرر شد برای بازگرداندن چاه به مدار تولید تعمیر آن با حضور دکل حفاری در دستور کار قرار گیرد.
من همسر فرزین نصیریان کارمند کارخانه واحد بهره برداری شادگان هستم .ایشان در شب حادثه شب کار بوده و در شیفت خود مشغول خدمت به کشور عزیزمان ایران بودند که با مطلع شدن از جریان و در محل حاظر شدن بدون از دست دادن ثانیه ای بخاطر حفظ منابع ملی کشورمان و جلوگیری از ایجاد انفجار که در صورت اتفاق پیامدهای بسیار ناگواری در برداشت.بدون فکر کردن به جان خود وارد حصار چاه شده و چاه ها را باز کردند و از خسارات جبران ناپذیر این اتفاق جلوگیری کرده و جان خود را به خطر انداخته و با افت اکسیژن شدید و از دست دادن هوشیاری او را از چاه خارج کردند و در بیمارستان شهرک نفت در آی سی یو بستری شدند.
در پی این از خود گذشتگی بسیار مورد کم لطفی و بی مهری های فراوان از سمت آن اداره قرار گرفتند که نه تنها آرام بخش حال ما نبودند بلکه کار ایشان را بی ارزش دانسته و کار او را تمارض دانستند.
مگر نیرویی با سابقه ۱۵ سال کاری که هر ثانیه اش خالصانه بوده و با تسلط کامل در محیط کار و دستگاه های موجود در کارخانه که نشان از کاری صادقانه از ایشان است چطور میتواند با جان خود بازی کند برای حرفهایی که این اداره میزنند. بسیار جای تأسف دارد.او جان خود را در دست گرفت با درصد بسیار کم از برگشتشان از چاه، که بتواند از منابع کشور محافظت کند که متاسفانه در جواب کار ایشان حرفهایی بسیار آزار دهنده میشنویم. هیچ کدام از این افراد ثانیه ای از حال مارا در این چند روز درک نخواهند کرد.
همسرم در آی سی یو زیر اکسیژن و متاسفانه اداره در حال بی ارزش کردن اقدام ایشان.واقعا جای تأسف دارد