گروهی از محققان دانشگاه میشیگان نشان دادند که کلرید سدیم یا همان نمک خوراکی، میتواند از مواد بسیار گرانتری که برای کمک به بازیافت پلاستیکها استفاده میشوند، بهتر عمل کند.
یکی از دلایلی که پلاستیکها بسیار دور ریختنی شده اند این است که مواد بازیافتی به اندازه کافی ارزشمند نیستند که بتوان منابع مورد نیاز برای تهیه آنها را خارج کرد.
بر اساس پیشبینیهای این تیم تحقیقاتی، نمک خوراکی میتواند اقتصاد را تغییر دهد و هزینهها را به شدت کاهش دهد.
محققان نشان دادند که اکسید مس و نمک خوراکی به عنوان کاتالیزور برای تجزیه یک پلاستیک معروف به پلی استایرن عمل میکنند. اکنون، آنها نشان دادهاند که نمک سفره به تنهایی میتواند محصول جانبی موم را در پیرولیز پلی اولفینها از بین ببرد. پلی اولفینها پلیمرهایی هستند که ۶۰ درصد زبالههای پلاستیکی را تشکیل میدهند.
هنگام استفاده از نمک خوراکی به عنوان کاتالیزور برای پیرولیز پلی اولفین ها، این تیم عمدتاً روغن مایع حاوی مولکولهای هیدروکربنی مشابه آنچه در سوخت دیزل یافت میشود، تولید کرد. محققان نشان دادند که یکی دیگر از مزایای کاتالیزور نمک، قابلیت استفاده مجدد است.
همچنین محققان نشان دادند که نمک خوراکی به تجزیه چیزی که در اثر حرارت لایههای پلاستیکی متالیز شده به وجود میآید، کمک میکند، که معمولاً در بستهبندی مواد غذایی استفاده میشوند، مانند کیسههای چیپس سیبزمینی که در حال حاضر بازیافت نمیشوند.