دانشمندی که اکنون در «ایستگاه فضایی بینالمللی» به سر میبرد، دوربین فضایی جدیدی در اختیار دارد که میتواند به بررسی بهتر صاعقههای زمین کمک کند.
موگنسن که به تازگی برای یک ماموریت شش ماهه به مجموعه مداری رسیده است، بار دیگر طوفانهای پر از رعدوبرق زمین را بررسی خواهد کرد. پدیدههای گریزانی که او امیدوار است ببیند، «جتهای آبی» (blue jets)، رعدوبرق وارونه یا تخلیه الکتریکی در مزوسفر زمین هستند.
موگنسن پیش از پرواز خود در ماموریت «کرو-۷» (Crew-۷) شرکت «اسپیسایکس» (SpaceX) گفت: هنوز مطالب زیادی برای درک دقیق چگونگی شکلگیری و گسترش این پدیدهها وجود دارد. او
خاطرنشان کرد که عکسهای او در سال ۲۰۱۵ از جتهای آبی، روی جلد مجلههای «Science» و «Nature» قرار گرفتند که معتبرترین مجلهها در جامعه علمی هستند.
عکسهای رعدوبرق قبلا به کمک ماهوارههای قوی و توسط دوربینهای موجود در فضا گرفته شدهاند. نمونههایی از این ماهوارهها، «ماهواره عملیاتی زیستمحیطی زمینایستا» (GOES) و مجموعه ماهوارههای «متئوست» (Meteosat) هستند. با وجود این، پژوهشهای انجامشده توسط انسان، انعطافپذیری بیشتری دارند.
دو مزیت دیگر برای موگنسن وجود دارد. نخست این که ماموریت او در سال ۲۰۱۵ فقط ۱۰ روز بود، اما این بار انتظار میرود حداقل شش ماه در فضا بماند. دوم این که دوربین جدید موگنسن به نام «دوربین دیویس» (Davis camera) نیز تازگی دارد. این دوربین براساس رویدادهایی که میبیند، تا ۱۰۰ هزار عکس را در ثانیه میگیرد.
موگنسن گفت: این دوربین جدید، راهی را در اختیار دانشمندان قرار میدهد تا شکلگیری و گسترش این نوع رعدوبرق را با جزئیات بسیار بیشتری مطالعه کنند..
این دوربین از روش تصویربرداری متفاوتی نسبت به دوربینهای استاندارد استفاده میکند. مقامات آژانس فضایی اروپا در بیانیهای نوشتند: دوربین به جای عکس گرفتن، با جمعآوری نور از طریق شاتر دوربین، تفاوتهای نور را بررسی میکند و آن اطلاعات را برای ایجاد یک تصویر به کار میبرد.
«اولیویه شانریون» (Olivier Chanrion) پژوهشگر ارشد طرح که در آوریل ۲۰۲۳ در اتحادیه ژئوفیزیک اروپا در وین ارائه شد، گفت که رعدوبرق، دیدگاه منحصربهفردی را نیز در مورد تغییرات آبوهوایی ناشی از فعالیت انسان ارائه میدهد. تعامل بین این رویدادهای رعدوبرق و جو فوقانی هنوز به طور کامل درک نشده است.
وی افزود: این پژوهش جدید فرصتی را برای بررسی و تعیین کردن کمیت تأثیر طوفانهای همراه با رعدوبرق و میزان ارتباط آنها با ابرهایی که گازهای گلخانهای و ذرات معلق را به استراتوسفر تزریق میکنند، فراهم میآورد.