پخش برنامههای کودک در سیما باید متناسب بارده سنی کودکان باشد.
صدیقه سلطانی نژاد افزود: در برنامههای پنج تا هفت سال بازه زمانی برنامه باید کوتاهتر باشد. در کل در برنامههای کودک باید ارزش و ضد ارزش رعایت شود، اگر ارزشها و ضدارزشها باهم تداخل پیدا کنند باعث ایجاد تشویش در کودک میشود و این تشویش در مراحل بعدی هم آسیب میزند به کودک. معمولا در سن پایین داستانها خیلی خطی و ساده باید باشند.
وی گفت:یکی از مهمترین مواردی که باید رعایت شود این است که برنامههایی که برای کودک ساخته میشود مخصوصا پویانمایی، با زندگی کودک در ارتباط باشد و کودک بتواند خودش را با انها مرتبط بداند.
کارشناس حوزه کودک و رسانه درباره مرز خیال پردازی هم گفت: در سنین خیلی پایین بچهها دوست دارند شخصیتها بیشتر حیوانات باشند، و با آنها ها حرف بزنند. منظور از خیال پردازی این است که با واقعیت قاطی شود و بچهها در فضای واقع آن چیزی که در تخیل وجود دارد را باور کرده باشند.
وی افزود: وقتی درست رعایت نشود باعث میشود که فضای وهم بوجود بیاد. بهتر است که به اندازه باشد و بیشترین حالتی که بچه میتواند تمیز بدهد ده سال به بالاست که کامل فضای تخلیل را از واقعیت جدا میکندو علاقه مند میشوندبه برنامههای تخیلتر و حتی ترسناکتر.
سلطانی نژاد درباره قالبهای مناسب سازی گفت: برای بچههای زیر هفت سال پویانمایی با شخصیتهای حیوانات مهم است. بیشتر فضا باید موزیکال باشد، هرچی که سن بالاتر میرود فضا رئالتر میشودچون بچهها تشخیص میدهند و وارد مضامین مختلف و تکنیکهای جدیدتر میشوند.
وی درباره آثار خارجی هم گفت: آثار خارجی هم تاثیر مثبت هم تاثیر منفی میتواند داشته باشد. تاثیر مثبت به این جهت که فضاهای فرهنگی و فضاهای مختلف جاهای دیگر دنیا را بچهها میبینند با فرهنگهای مختلف آشنا میشوند و جذابیتهای که وجود داردو با تکنیکهای که جدیدتر است آشنا میشوند. هر چی سن بالاتر میرود و تشخصیص بچهها بیشتر میشود علاقه دارند از کارهای به روزتر استفاده کنند.
منتهی یک اثرخارجی با فرهنگ ما تناسب ندارد و مشکلاتی ممکن است داشته باشند. این برنامهها را باید تعدیل کرد.