چین پذیرش تجاری اصلاح ژنتیکی دو محصول اصلی ذرت و سویا در این کشور را گسترش داد و گامهای اساسی در برنامه خود برای تضمین امنیت غذایی بر سر فناوری تراریخته برداشت.
به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، به نقل از دفتر همکاری فناوری سفارت ایران در پکن، چین پس از سالها آزمایش و مجادله عمومی در مورد ایمنی فناوری تراریخته، انواع اصلاح ژنتیکی شده ذرت و سویا را برای استفاده تجاری تایید کرده است.
بر اساس این گزارش، تغییر راهبردی با تجدید تمرکز کشور بر امنیت غذایی و خودکفایی، بهویژه برای سویاهای وارداتی انجام می شود.
در یک حرکت بیش از یک دههای، چین پذیرش تجاری اصلاح ژنتیکی را به دو محصول اصلی گسترش داد و به رغم بحثهای عمومی مداوم بر سر این فناوری، گامهای اساسی در برنامه خود برای تضمین امنیت غذایی برداشت.
در مجموع برای کاشت تجاری ۳۷ گونه ذرت تراریخته و ۱۴ گونه سویای تراریخته، در کشوری که مصرف عظیم سویای آن هنوز به شدت به واردات وابسته است، چراغ سبز نشان داده شده است.
سویا هزاران سال پیش در منطقه شمال شرقی چین کشف میشده است، بیشتر تولید سویای داخلی چین هنوز هم در این منطقه، در هیلونگجیانگ قرار دارد.
دانههای سویای چین درست مانند برگهای چای آن به سراسر جهان سفر کرده است و اکنون تقریباً در تمام نقاط جهان تولید میشود.
داستان دانههای سویا در چین در دوره «اصلاحات و بازگشایی» از سال ۱۹۷۸ شروع شد، زمانی که دولت بخش خوراک دام را به عنوان کلید انتقال مصرف چین به سمت رژیم غذایی غنیتر از پروتئین شامل گوشت، مرغ و شیر تأیید کرد، و قرار بود سویا به عنوان پروتئین برای خوراک دام استفاده شود و در همین حال تقاضا به صورت تصاعدی افزایش یافت.
ذرت هم اولین بار در چین معرفی شد و تا حد زیادی بخشی از غذاهای چینی ها بود. امروزه ۶۰ درصد ذرت در چین عمدتاً به عنوان خوراک دام استفاده میشود. ۳۰ درصد دیگر معمولاً از طریق فرآوری صنعتی برای تولید شیرین کنندهها، نشاسته، الکل و اتیل در میان سایر محصولات صنعتی مصرف میشود. درصد بسیار کمی از آن (حدود ۱۰ درصد) نیز به عنوان غذا مصرف میشود.
این تصمیم آغاز عصر جدیدی برای صنعت بذر چین است و انتظار میرود که خودکفایی جمعیت ۱٫۴ میلیاردی آن را بهبود بخشد و در عین حال کسری قابل توجه تجارت مواد غذایی را تعدیل کند.
به گفته ژو ژن، محقق مؤسسه ژنتیک و زیست شناسی تکاملی آکادمی علوم چین، این تصویب به توسعه بیوتکنولوژی و تولید بذر سرعت میبخشد، زیرا چین به دلیل تغییر ساختار رژیم غذایی، با فشار فزایندهای بر عرضه مواد غذایی خود مواجه است. اغراق نخواهد بود اگر بگوییم که این فناوری دوره جدیدی را برای صنعت آغاز میکند، زیرا این فناوری اکنون در ذرت و سویا که محصولات غذایی اصلی و منابع مهم روغن پخت و پز هستند، استفاده میشود.
طبق دادههای گمرک، چین در سال گذشته بیش از ۱۴۶ میلیون تن مواد غذایی وارد کرده که بیش از ۶۰ درصد آن دانه سویا بوده است. این به معنای کسری خالص تجارت مواد غذایی بیش از ۱۴۳ میلیون تن است؛ و از ژانویه تا سپتامبر نزدیک به ۷۸ میلیون تن، عمدتاً از ایالات متحده وارد کرده است.
به گفته ژو ژن، اتکای زیاد به واردات تا حدی ناشی از تمایل نداشتن کشاورزان داخلی به کشت محصول به دلیل عملکرد ضعیف گونههای موجود است. بازده سویای کاشته شده در چین تنها ۴۰ درصد از سویای جهانی است.