نکات فنی برای مدیریت بیماری شانکر در باغات سیاه ریشه

به گزارش خبرگزاری صدا و سیمای مازندران، سرپرست مدیریت حفظ نباتات جهاد کشاورزی مازندران نکات فنی برای مدیریت و پیشگیری بیماری شانکر سیتوسپورایی درختان میوه هسته دار در باغات سیاه ریشه را اعلام کرد.

فرید بیگی با اشاره به اهمیت مدیریت بیماری شانکر سیتوسپورایی درختان میوه هسته دار، نکات فنی برای مدیریت و پیشگیری این بیماری در باغات سیاه ریشه را اعلام و اظهار کرد: شانکر یکی از مهمترین عوامل خشکیدگی درختان میوه هسته دار بوده و نوعی بیماری قارچی است که بیشتر در درختان قدیمی و یا درختان مستعد به بیماری، باعث خشکیدگی شاخه و یا سرشاخه درختان می‌شود.

وی صمغ دهی شدید در تنه و شاخه‌های اصلی درختان سیاه ریشه را از نشانه‌های این بیماری قارچی عنوان کرد و افزود: شانکر سیتوسپورایی در محیط شاخه و تنه درخت موجب خشکیدگی کامل درخت می‌شود.

سرپرست مدیریت حفظ نباتات سازمان جهاد کشاورزی مازندران با بیان اینکه جوش‌های سیاه رنگ روی پوست آسیب دیده شواهدی از شانکر سیتوسپورایی است، افزود: تراوش صمغ تیره رنگ روی تنه و شاخه درختان میوه هسته دار در بهار یکی از روش‌های ردیابی این بیماری است.

بیگی با بیان اینکه مدیریت این بیماری بر پایه مدیریت تلفیقی از احداث باغ تا دوره‌های بهره برداری است، تصریح کرد: درمان اولیه نشانه آلودگی نسبت به مدیریت کل بیماری آسانتر است و هزینه کمتری دارد، لذا به محض مشاهده اولین علائم آلودگی در یک باغ و یا یک درخت، صمغ موجود از روی محل آلوده برداشته شود و تمامی اقدامات ضروری برای پیشگیری و مدیریت بیماری صورت گیرد.

وی با اظهار اینکه تقویت درختان با کود‌های آلی و شیمیایی با استفاده از آزمایش آنالیز خاک و یا برگ و اطلاع رسانی از نیاز‌های واقعی الزامی است اضافه کرد: استفاده از کود فسفیت پتاسیم، عناصر نیتروژن، پتاسیم و کلسیم در مهار و پیشگیری از بیماری شانکر سیتوسپورایی نقش مهمی دارد.

سرپرست مدیریت حفظ نباتات سازمان جهاد کشاورزی انجام هَرَس صحیح و اصولی و اقدامات بهداشتی و پاکسازی باغ و مدیریت آبیاری را از دیگر نکات در مدیریت تلفیقی و پیشگیری از بیماری شانکر سیتوسپورایی درختان میوه هسته دار عنوان کرد.

بیگی با بیان اینکه کنترل شیمیایی یکی از روش‌های مهم برای مدیریت این بیماری است، گفت: تقویت درخت با الویت کود فسفیت پتاسیم، استفاده از قارچکش تیوفانات متیل و سموم مسی، سمپاشی بلافاصله پس از هرس باردهی در اواخر زمستان تا اوایل بهار با قارچکش فوق به نسبت ۰.۶ تا ۰.۵ در هزار و تراشیدن شانکر و صمغ‌ها قبل از سمپاشی از عوامل مهم در کنترل شیمیایی این بیماری است.

سرپرست مدیریت حفظ نباتات سازمان جهاد کشاورزی مازندران پوشش محل زخم حاصل از هرس و یا شانکر‌های تراشیده شده با استفاده از ترکیب رنگ لانکس ۵۰ درصد رقیق شده با آب، مخلوط با قارچکش تیوفانات متیل یک درصد و یا کاپتان یک درصد، پوشش کامل تنه درخت و شاخه‌های اصلی با رنگ لانکس سفید ۵۰ درصد به همراه تیوفانات متیل یک درصد و کاپتان یک درصد را از نکات موثر دیگر در کنترل و پیشگیری این بیماری برشمرد.

بیگی گفت: خودداری از هرس مصادف با زمان بارندگی، استفاده تناوبی از تیوفانات متیل و قارچکش‌های فوق، پوشش تنه درختان تازه کاشته شده با روکش‌های سفید رنگ لانکس یا چسب باغبانی از موارد مهم در کنترل و مدیریت این بیماری است.