پیام آیتالله جعفر سبحانی به پنجمین همایش جهانی حضرت رضا(ع)
پیام آیتالله جعفر سبحانی از مراجع شیعه امروز در افتتاحیه پنجمین همایش جهانی حضرت رضا(ع) قرائت شد.
آیات قرآنی و روایات نبوی حاکی است که پیامبران پیشین از بنیاسرائیل دارای خلفای دوازدهگانه بودهاند. قرآن درباره خلفای حضرت موسی چنین میفرماید: خدا از بنیاسرائیل پیمان گرفت و از آنها دوازده نقیب برانگیختیم. از نظر تاریخ شمار حواریون حضرت عیسی ۱۲ تن بودند، این سنت نیز همچنین ادامه داشته است.
یکی از ویژگیهای جانشینان دوازدهگانه، «عزتبخشی آنان به اسلام» است. چنانکه فرمود «لایزال الاسلام عزیزاً الی إثنی عشر خلیفة». تاریخ میگوید چنین دوازده خلیفهای که به اسلام عزت بخشیدند، نه در خلفای اموی بوده و نه در خلفای بنی عباس! هر دو گروه، آن چنان رفتار نکردند که بتوانند ملاک عزت اسلام باشند، بلکه روی زمین را با خون افراد بیگناه رنگین کردند. زندانها را به وسیله افراد بیگناه که وابستگان به خاندان اهل بیت(ع) بودند پر کردند.
اگر به طور بیطرفانه نظر به تاریخ افکنیم دوازده خلیفهای که از امیر مؤمنان(ع) آغاز شده و با حضرت مهدی(عج) ختم میشود، خواهیم دید که مصداق بارز این روایات امیرمؤمنان و فرزندان یازدهگانه اوست؛ البته وقت مجلس اجازه نمیدهد که درباره این خلفا به صورت گسترده عرض ادب کنیم؛ اما چون همایش به عنوان امام رؤوف امام علی بن موسی الرضا(ع) برگزار شده است فقط نظر بزرگان اهل سنت را درباره این امام رئوف مطرح میکنیم.
ابن حبّان از رجالیون اهل سنت بوده دو نوع رجالی دارد: ثقات و ضعاف. در بخش نخست هنگامی که نوبت به علی بن موسی الرضا(ع) میرسد، میگوید: این بزرگوار به وسیله مأمون مسموم شد، من هر موقع مشکلی پیدا میکردم به مرقد ایشان مشرف شده و نماز میگزاردم و از خداوند متعال حاجات خود را میخواستم و اتفاقاً برآورده میشد و من کراراً این را انجام دادهام.
«واقدی» یکی از نویسندگان تاریخ در قرن سوم اسلامی است، میگوید: «کان یفتی بمسجد رسول الله وهو إبن نیّفٍ وعشرین سنةٍ». علی بن موسی الرضا(ع) در مسجد رسول خدا در حالی که بیست و چند ساله بود به مسائل دینی و عقیدتی پاسخ میگفت. از نظر تاریخ بخشی از این سالها در زمان حیات والد بزرگوار او بوده است.
تا اینجا توانستیم شأن و موقعیت علی بن موسی الرضا(ع) را در آینه افکار دیگران مطالعه کنیم. اکنون وقت آن رسیده درباره موضوع این همایش «عدالت برای همه، ظلم به هیچ کس» به صورت موجز سخن بگوییم. ستمزدایی از چهره امتها شیوه تمام پیامبران است که پیوسته در کنار مستضعفان بودند و امیر مؤمنان انگیزه شرط پذیرش بیعت مهاجر و انصار را در مرحله چهارم ستمزدایی معرفی میکند.
آنگاه که ستم بزرگ و چشمگیر باشد اهل معرفت و کمال با آن مبارزه میکنند ولی اگر ستم جزئی و چشمگیر نباشد، از آن صرف نظر میکنند. ولی امام هشتم کوچکترین ستم را پذیرا نبود. روزی وارد خانه شد و دید برخی از کارگران مشغول کارند اما کارگری در گوشهای نشسته دست از کار کشیده است. علت را جویا شدند گفتند آنچه به او میدهیم راضی نمیشود. فرمود: مگر اجرت او را معین نکردهاید؟! گفتند نه. امام برآشفت و آنان را توبیخ کرد که نباید چنین کاری کرده باشید. سپس فرمود: اگر اجرت کارگر را تعیین کنید ولی چیز مختصری بیفزایید او سپاسگزار میشود ولی اگر معین نکنید و دو برابر اجرت هم به او بدهید او نگران میشود و تصور میکند که حق او را ادا نکردهاید.
صدوق در کتاب عیون اخبار الرضا مینویسد که ابراهیم بن محمد همدانی میگوید: از حضرت رضا شنیدم که فرمود «من أحب عاصیاً فهو عاص رو مَنْ أحبَّ مُطیعاً فهو مُطیع ومَنْ أعان ظالماً فهو ظالم ومَنْ خَذَلَ عادلاً فهو ظالم، آن کس که گنهکار را دوست بدارد خود گنهکار است، آن کس که انسان فرمانبردار را دوست بدارد او خود فرمانبردار است و آنکس که ظالم را کمک کند او خود ظالم است. آن کس که عادلی را خوار کند او خود ظالم است. در این مورد فرقی بین اولاد رسول و غیره نیست».
آیتالله جعفر سبحانی در پایان از متولی آستان قدس رضوی برای برگزاری چنین همایشی تشکر کرده است.