شهید مسعود پرویز یکی از شهدای ماندگاری است که پس از پیروزی انقلاب اسلامی در برههها و در مسئولیتهای مختلف در برابر دشمنان این کشور ایستاد.
به گزارش خبرگزاری صداوسیما مرکز قزوین، شهید مسعود پرویز در هشتم دی ماه ۱۳۳۱ در قزوین متولد شد و از آنجا که به درس و کتاب علاقه زیادی داشت پس از اخذ دیپلم کتابفروشی در شهر قزوین راه اندازی کرد.
با جدی شدن مبارزات مردم بر علیه رژیم شاهنشاهی، کتاب فروشی این شهید به محلی برای تکثیر و توزیع اعلامیهها و عکسهای امام خمینی (ره) و او بدون ترس و به واسطه علاقهای که به معارف اسلامی و امام خمینی (ره) داشت به مبارزات خود ادامه داد.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی و دستور امام خمینی (ره) برای تشکیل سپاه پاسداران، شهید پرویز را باید یکی از بنیانگذاران سپاه در استان قزوین دانست. وی پس از مدتی خود نیز مسئول عملیات سپاه پاسداران در قزوین بود.
پیش از آغاز جنگ و با تجاوزهای پراکنده گروهکهای مختلف در کردستان همراه تعدادی از نیروهای قزوینی راهی قصر شیرین شد و فرماندهی جمعی از نیروهای قزوینی را نیز در مرز بر عهده داشت.
اما با آغاز تجاوز رژیم بعثی او باز راهی جبههای حق علیه باطل شد تا اینکه در دی ماه ۱۳۵۹ و در حالی که در میمک مسئولیت یک دسته از نیروهای قزوینی را بر عهده داشت اتفاقی عجیب برای او افتاد.
فرج الله فصیحی رامندی از همرزمان و نیروهای شهید پرویز می گوید: در درگیری که در این منطقه داشتیم مورد حمله شدید توپخانه رژیم بعثی قرار گرفتیم و با توجه به شهادت حدود ۱۱ نفر از نیروها دستور به عقب نشینی داده شد. پس از عقب نشینی متوجه شدیم که مسعود پرویز جزو نیروهای به عقب بازگشته نیست و پیش بینی شد که شهید شده است. پس از یک روز برای برگرداندن پیکر مطهر شهدای قزوینی به خط رفته و وقتی شهدا را به عقب آوردیم متوجه شدیم که شهید پرویز در بین شهدا نیز نیست و به نوعی مفقودالاثر بود.در حالی که تصور همه بر این بود که مسعود به شهادت رسیده ۷۲ ساعت بعد اعلام شد که مسعود زخمی شده اما توانسته خود را به عقب برگرداند.
این جانبازی شهید پرویز را متوقف نکرد و او پس از درمان بلافاصله به خط مقدم بازگشته و در کنار نیروها به نبرد با دشمن پرداخت.
شهید پرویز در طول حیات با برکت خود علاوه بر حضور در قصر شیرین برای حفاظت از مرزها در پیش از وقوع جنگ مسئولیتهای مهم و متعددی همچون جانشین گردان و همچنین فرماندهی گردان در لشگر ۱۷ علی ابن ابیطالب (ع) را بر عهده داشت.
این شهید بزرگوار سرانجام در بیست و هفتم تیر ماه سال ۱۳۶۱ و بیست و ششم ماه مبارک رمضان در عملیات رمضان بر اثر اصابت ترکش به قلب، شهید شد و به بزرگترین آرزویش محقق شد.پیکر مطهر مزار این شهید بزرگوار در گلزار شهدای زادگاهش واقع است .