نشست روایت ثبت جهانی هگمتانه برگزار شد

علی دارابی، معاون وزارت میراث فرهنگی در این نشست، ثبت جهانی هگمتانه را آغاز کار دانست و گفت: ثبت جهانی موجب می شود داشته‌ها و گنجینه‌ها در عرصه های مختلف یک ملت به دنیا معرفی شود و با ثبت جهانی یک اثر، مرحله جدیدی از برای حفظ و نگهداری از این میراث جهانی آغاز می شود که نیاز به تلاش و برنامه ریزی بیش از پیش دارد.

 

اعتباربخشی فرهنگی، جهانی کردن ارزش‌های جهانی، دیپلماسی فرهنگی، بهره گیری از ظرفیت‌های اقتصادی و توانمند کردن جامعه محلی از جمله اقداماتی بود که دارابی آنها را آغاز کار پس از ثبت جهانی هگمتانه برشمرد.

 

او گفت: درباره ساختار تشخیصی و تبیینی ثبت جهانی باید گفت میراث فرهنگی که از حیث کالبدی عبور کرده و امروز آثاری به ثبت می‌رسند که قابلیت تبیین در سطح جهانی دارند پس رویکرد ثبت جهانی رویکرد احراز در میان جهانیان است.

 

دارابی افزود: نفس شکل گیری کنوانسیون ۱۹۷۲ حمایت از آثار منحصر به فرد بوده است اما کشورها توان حفاظت از آنها را نداشته‌اند به همین دلیل روح حاکم بر کنوانسیون ۱۹۷۲ حمایت است و جامعه جهانی با شناسایی آثار جهانی قصد دارد از کشور صاحب اثر برای حفاطت از آن حمایت کند در مرحله تکمیلی که شامل معرفی و عرضه ارزش‌های محلی است باید به این نکته توجه کرد که جامعه جهانی به دنبال هم افزایی و رشد فرهنگی است و به مفهوم ثبت آثار به منزله دیپلماسی فرهنگی توجه می‌شود.

 

معاون وزارت میراث فرهنگی ادامه داد: در نشست امثال یونسکو ۲۶ اثر توسط همه کشورها ثبت شد و ما اکنون رتبه نهم را در میان ده کشور اول داریم. در حوزه میراث ناملموس هم جزو ۵ کشور نخست هستیم. امسال هم در نشست میراث جهانی چند پرونده میراث ناملموس داریم و موقعیت ایران بهتر خواهد شد پس ثبت جهانی موجب می‌شود داشته‌ها و گنجینه‌ها در عرصه‌های مختلف یک ملت به دنیا معرفی شود و جهانی کردن ارزش‌های ایرانی نیز مهم است.

 

او افزود: ثبت آثار آغاز کار در دو حوزه حفاظت و معرفی است. حفاظت و حمایت از آثار جهانی، تنها وظیفه وزارت میراث فرهنگی نیست و فرابخشی است، زیرا یونسکو هم پلان مدیریت را می‌خواهد که در ایران سازمان برنامه و بودجه باید اعتباری برای آن بگذارد. استانداران، شهرداران و دستگاه‌ها پلان مدیریتی دارند و باید انتظارات را برآورده کنند. ما در قبال اثری که جهانی شد وظیفه معرفی و روایت گری داریم که باید این کار را به مثابه وظیفه عمومی بدانیم و رسانه‌ها، وزارتخانه‌ها سازمان فرهنگ و ارتباطات وظایف مشخصی را در قبال ثبت جهانی دارند.