رئیس اداره حفاظت و احیای تالابهای اداره کل حفاظت محیط زیست آذربایجان شرقی توسعه بی رویه و ناهمگون اراضی کشاورزی و ساخت سازههای آبی متعدد را از دلایل اصلی خشکی دریاچه ارومیه دانست.
به گزارش خبرگزاری صداوسیمای مرکز آذربایجان شرقی، یدالله آذرهوا یکی از راهکارهای مهم و موثر در احیای این دریاچه را توجه به تالابهای اطراف آن عنوان کردو گفت: باید با اعمال سیاستهای تکلیفی حق آبه تالابها تامین شود و عمدهترین و موثرترین روشها مربوط به لایروبی رودخانههای حوضه آبریز و منتهی به دریاچه ارومیه است که در کنار آن طرحهای وزارت جهاد کشاورزی همچون اصلاح الگوی کشت و کاهش مصرف آب و توسعه آبیاریهای تحت فشار باید اجرایی شود.
وی عمده سیاستهای ابلاغی و طرحهای مصوب برای احیای دریاچه ارومیه به منظور حفاظت محیط زیست منطقه را توجه به اجرایی شدن طرحهای یاد شده اعلام و اضافه کرد: بر این اساس طرحهای مدیریت عواقب بحران همچون طرح قرق دریاچه ارومیه باید بیش از پیش مورد توجه جدی و اهتمام ویژه دستگاههای متولی قرار بگیرد.
وی وسعت دریاچه ارومیه را پنج هزار کیلومتر مربع اعلام کرد که با حوضه آبریز مساحتی بیش از ۵۲ هزار کیلومتر مربع را در بر میگیرد که بین استانهای آذربایجان شرقی، غربی و کردستان قرار دارد.
آذرهوا محل تغذیه آبی دریاچه ارومیه را هم ۱۴ رودخانه فصلی به جز رودخانههای زرینه و سیمینه اعلام کرد که این ۲ رودخانه دارای بستر آبی دائمی هستند.
رئیس اداره حفاظت و احیای تالابهای اداره کل حفاظت محیط زیست استان با اشاره به ارزش و اهمیت تنوع زیستی و گیاهی دریاچه ارومیه گفت: در این دریاچه تاکنون تعداد ۵۵۰ گونه گیاهی، ۲۵۰ گونه پرنده، ۲۷ گونه پستاندار، ۲۶ گونه ماهی و سایر خزندگان و دوزیستان شناسایی شده است.
وی یادآور شد: گونه جانوری شاخص دریاچه ارومیه "آرتمیا" است که در حالت فوق اشباع شوری آب، زنده نمیماند و به حالت سیست به حیات خود ادامه میدهد.
آذرهوا به رنگ متمایل به سرخی دریاچه ارومیه در فصل کنونی نیز اشاره کرد و افزود: وجود نوعی باکتری بنام "هالو باکتریوم" و جلبکی به نام "دونالینا سالینا" دلیل اصلی این پدیده است که در فصل سرما رنگدانه این جلبکها آبی، اما در حالت شرایط فوق اشباع شوری آب و فصل گرما رنگدانهها به رنگ قرمز تغییر کرده و رنگ دریاچه ارومیه را تحت تاثیر قرار میدهد.
حوضه آبریز دریاچه ارومیه با مساحت ۵۱ هزار و ۸۷۶ کیلومتر مربع یکی از ۶ حوضه آبریز اصلی کشور است که روند خشکیدن و کاهش تراز آبی آن از اواخر دهه ۷۰ آغاز شد و سالانه ارتفاع آن حدود ۴۰ سانتی متر کاهش یافته است.