بنیاد نخبگان فارس در فراخوانی از فرهنگیان ودانش آموزان استان خواست برای تکریم شهید مسعود طاهری از نخبگان علمی ورتبه اول کنکور سراسری مقالاتی به رشته تحریر در آورند.
به گزارش خبرگزاری صدا و سیمای مرکز فارس، تجلیل و تکریم از نخبگان، سرآمدان و ایثارگران عرصه علم و فرهنگ کشور بهمنظور پاسداشت مقام اثرگذاری والای این بزرگان در جامعه، وظیفه خطیری است که باید بهنحو شایسته به انجام رسد و این افتخارآفرینان بهعنوان الگو به جوانان برومند و نسل آتی ایران عزیز معرفی شوند.
بنیاد نخبگان استان فارس به نمایندگی از بنیاد ملی نخبگان و با همکاری مجمع خیران نخبه پرور فارس، شهرداری شیراز و اداره کل آموزش و پرورش فارس افتخار دارد که چهاردهمین همایش ملی پاسداشت نخبگی را بهمنظور تکریم و الگوسازی از فعالیتهای علمی، مبارزاتی دانشجوی برجسته علمی، شهید مسعود طاهری برگزار کند
بنیاد نخبگان استان فارس اعلام کرد:برای ارج نهادن به مقام رفیع این ایثارگر دارای استعداد درخشان، مقالهای در ارتباط با شخصیت یا فعالیتهای علمی، اجرایی و اثرگذاری این شهید برجسته علمی، بهصورت نقد، تحلیل و همچنین نوشتههایی از نوع خاطره، دلنوشته، شعر و ... در این رابطه را برای چاپ در کتابچه این همایش، حداکثر به حجم یک صفحه A ۴را نوشته، به همراه مشخصات فردی و یک قطعه عکس ۳×۴ یا ۶×۴ خود از طریق نشانی ایمیل زیرحداکثر تا ۲۲ اسفند ماه ۱۴۰۳ ارسال کنید.
takrim.fars@bmn.ir بنیاد نخبگان استان فارس، ویرایش و تدوین نوشتهها را برعهده خواهد گرفت.
شهید مسعود طاهری رتبه اول کنکورکه اعزام به جبهه نذر قبولی اش در دانشگاه بود
شهیدمسعود طاهری در سپیده دم روز هفدهم فروردینماه ۱۳۴۷ در خانوادهای مذهبی و تحصیلکرده، در کازرون دیده به جهان گشود. پدرش دکتر حاج محمدحسن طاهری که اصالتا اهل کازرون بود، در شیراز پزشکی سرشناس و حاذق شمرده میشد و مادر که از اهالی دشتستان بود، نقش مهمی در تربیت مسعود داشتند. خانواده شهید طاهری زمانیکه مسعود سه ساله بود به شیراز نقل مکان کردند و در دوران انقلاب، پدر و عموی مسعود (زنده یاد رجبعلی طاهری)، از چهرههای نامی انقلاب در استان فارس بودند.
مسعود که از همان کودکی فردی کنجکاو بود، از ضریب هوشی و نبوغ بالا نیز برخوردار بود. اول ابتدایی را در مدرسه دکتر محمود حسابی شیراز و دوم ابتدایی تا پایان پنجم را در دبستان ابنسینا، پشت سرگذاشت. سه سال راهنمایی را به مدرسه شرقی (شهید مطهری) رفت وتحصیلات متوسطه را در دبیرستان پیوند (شهید ترابی) شیراز به اتمام رسانید. او تمام سطوح تحصیلی را با رتبههای بالا و نمرات درخشان پشت سرگذاشت.
پس از پیروزی انقلاب در کنار تحصیل، در راستای اهداف انقلاب اسلامی فعال بود. با تشکیل بسیج و عضویت در پایگاه بسیج در تامین امنیت شهر با نیروهای مسوول همکاری میکرد. وی همچنین در پایگاه مقاومت و کانون فرهنگی مسجد الزهرا (س)، واقع در خیابان ساحلی شیراز از فعالان بود. همزمان با آغاز جنگ تحمیلی، مسعود برای اعزام به جبههها داوطلب شد ولی بهدلیل شرایط کم سنی، اجازه حضور در جبهه را پیدا نکرد.
وی دارای روحی بزرگ و انسانی آرام و ساکت بود که به جز در موارد لازم سخن نمیگفت و بسیار دقت داشت که اوقات خود را بیهوده تلف نکند. درس را بهطور عمیق مطالعه میکرد و اغلب در بعضی از مسایل دست به تحقیقات و ابتکاراتی میزد. مسعود پس از آنکه سال سوم دبیرستان خود را به پایان رساند، در کنکور دانشگاه آزاد واحد یزد در رشته مهندسی مکانیک شرکت نمود. در آن زمان دانشگاه آزاد برای هر رشته آزمون جدا میگرفت و علاوه بر اعلام پذیرفته شدگان آن سال، از نفرات قبول شده و واجد شرایط، برای سالهای بعد نیز ثبت نام میکرد. مسعود با شگفتی همگان، حایز رتبه اول آن کنکور گردید؛ اما او این آزمون را صرفا بهمنظور آزمایش علمی خود انجام داده بود و لذا از ثبتنام در دانشگاه آزاد منصرف گردید (اگرچه پدر بدون اطلاع او، مسعود را برای سال بعد ثبتنام کرد.)
در سالهای آخر دبیرستان به الکترونیک علاقهمند شد. مطالعات مجزایی را در این خصوص انجام داد و با اساتید مجرب این رشتهها مدام در ارتباط بود؛ علاقه او به حدی بود که سرتاسر اتاق خود را پر از وسایل الکتریکی کرده و ابداعاتی در این زمینه داشت؛ تا آنجا که تمام کارهای فنی خانه و مسجد محل را برعهده گرفته و در این امر مهارت فوقالعادهای از خود نشان داد.
از اختراعات مسعود میتوان به سال چهارم دبیرستان او اشاره کرد؛ در آن زمان برادر بزرگ مسعود، مهدی در قرارگاه نوح روی پروژهای کاملا محرمانه به اسم طرح اژدر یونس که یک موشک کنترل از راه دور بود، کار میکرد. میبایست قطعهای به نام (خودانهدامی) برای این سلاح طراحی میشد تا در صورت عدم اثابت موشک به هدف، باعث انهدام خودکارآن شود و اطلاعات آن به دست دشمن نیفتد؛ اما این کار فراموش شده و روی این قطعه کار نشده بود. این قطعه باید ظرف مدت ۴۸ ساعت آماده میشد! مسعود با قبول مسولیت تولید آن، جهت تهیه تجهیزات لازم یک روز به مدرسه نرفت و دو نمونه از این قطعه را در عرض ۲۴ ساعت به بردارش تحویل داد و در کمال حیرت این قطعه کاملا بدون ایراد بر روی موشک کار کرد.
مسعود در دوران دبیرستان برای آموزش نظامی به همراه نیروهای بسیج راهی پادگان شد تا برای رفتن به جبهه آماده شود؛ اما مادر که بعد از واقعه تلخ ۱۳۶۰ بسیار وابسته به او بود، در مقابل درخواست او برای رفتن به جبهه بی تابی میکرد. مسعود با احترام به مادر، به تحصیل خود ادامه داد. جهت آمادگی برای کنکور بهدلیل استفاده از مدرسین مجرب ابتدا در تهران به همراه گروهی از دوستان اتاقی اجاره کرد تا به کسب آمادگی بپردازد. اما توانمندی وی بهگونهای بود که استاد از تدریس به مسعود صرف نظر کرد و اظهار داشت که ایشان نیازی به این کلاس ندارند. مسعود بلافاصله پس از اخذ دیپلم در خرداد ماه سال ۱۳۶۵، در کنکور سراسری ثبتنام کرد. او در این آزمون نیز موفق شد رتبه یک را کسب کند و با شگفتی در تمام دوازده زیر گروه مرتبط رتبه اول شد؛ گویا برای نخستین بار بود که دانشآموزی در تمام دوازده زیر گروه رتبه اول میشد؛ وی در دانشگاه صنعتی شریف در رشته برق و الکترونیک پذیرفته شد.
در کنار این موفقیتها مسعود که باز هم علاقه شدیدی به حضور در جبههها و همرزمی با رزمندگان داشت، نذر قبولی خود در کنکور را شرکت در جبهه قرار داده بود. ادای این نذر دیگر مخالفت مادر را همراه نداشت و در اولین فرصتی که یافت بدون درنگ این خواسته را عملی کرد؛ او یک روز قبل از اعزام به جبهه برای ثبت نام در دانشگاه شریف، به تهران رفت و پس از گرفتن کارت دانشجویی و خوابگاه به شیراز بازگشت و بلافاصله صبح روز بعد برای اعزام به جبه خود را به پادگان معرفی کرد. او در جبهه که آرپیجی زن و جانشین فرمانده دسته در گردان امام حسین (ع) لشکر ۱۹ پیاده فجر بود به تعالی درونی و سلوک خود ادامه داد؛ تا آن جا که در شب چهارم دی ماه ۱۳۶۵ در حین عملیات کربلای ۴ در شلمچه با برخورد تیر به پهلو و آتش گرفتن خرج آرپیجی در کولهپشتی گلولههای همراه خود به درجه رفیع شهادت نایل شد. پیکر شهید مسعود طاهری پس از چهار ماه مفقود بودن، در قطعه شهدای دارالرحمه شیراز آرام گرفت.
دبیر فیزیک وی که شناخت کاملی از شهید طاهری داشت، پس از شهادت وی در مراسمی در حضور سایر دانشآموزان و همکلاسیهای شهید بیان نمود که ایران یک نابغه مهندسی را از دست داده است. یادش گرامی و راهش پر رهرو باد.