«نائل البرغوثی» پس از آزادی از زندانهای رژیم صهیونی در چارچوب مرحله هفتم توافق مبادله اسرا، در پیامی تأکید کرد که اتحاد امت و آزادی فلسطین همچنان اصلیترین هدف باقی خواهد ماند.
به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، «نائل البرغوثی» که از او به عنوان قدیمیترین اسیر در فلسطین و همچنین جهان یاد میشود، در چارچوب مرحله هفتم مبادله اسرا و پس از آنکه مقاومت اجساد چهار اسیر صهیونیست را تحویل داد، آزاد شد.
نائل البرغوثی با ارسال پیامی پس از آزادی از همه کسانی که برای آزادی او تلاش کردند، قدردانی و ضمن تشکر از مردان، زنان، کودکان و سالخوردگان، رزمندگان و فرماندهان در نوار غزه تأکید کرد که هرگز نمیتواند حق مطلب را درباره فداکاریها و جان فشانیهای مردم غزه ادا کند.
البرغوثی که پس از آزادی به مصر تبعید شد، به فلسطینیان و آزادگان جهان پیام داد و تأکید کرد که هدف اصلی، اتحاد امت و آزادی فلسطین باقی خواهد ماند و آزادی او جز با آزادی غزه و سراسر خاک فلسطین تکمیل نخواهد شد.
وی در بخش دیگری از پیامش به شرایط بسیار سخت خود در سالهای طولانی اسارت اشاره کرد و گفت: تا زمان آزادی مانند سایر اسرای فلسطینی مورد ضرب و شتم و حمله با اجسام تیز قرار گرفتهام که باعث شکستگی و زخم در بدنم او شده است و حتی با زندانیان اداری در داخل زندانهای اشغالی هم به عنوان جنایتکار جنگی رفتار میشود. بسیاری از اسرای فلسطینی دچار شکستگیهای استخوانی و جراحات شدید بر اثر شکنجه و ضرب و شتم شدهاند.
البرغوثی همچنین تأکید کرد: اشغالگران به خاطر اینکه خشم خود را از مقاومت تسکین دهند، هر گونه سوء استفاده را علیه اسرای فلسطینی انجام میدهند، ولی فلسطینیها برای آزادی کشورشان خون، جان و رهبران خود را فدا میکنند. زندانبانان صهیونیست با اسرای فلسطینی در حالی که دست و پاهایشان بسته است، به شکل وحشیانه رفتار میکنند که بیانگر سطح پایین اخلاقی و انسانی اشغالگران است.
این آزاده فلسطینی تصریح کرد: خون شهدای مقاومت و رهبران آن بر گردن هر مسلمان و هر عرب و هر آزاده جهان به امانت خواهد ماند. مقاومت و در صدر آن رهبران شهید حماس اسماعیل هنیه و یحیی السنوار توانایی خود را در مقابله با ماشین جنگی رژیم اشغالگر ثابت کرده است.
قدیمیترین اسیر فلسطین و جهان همچنین گفت: آزادی همه اسرا برابر با یکی از کودکان غزه نیست که در جریان جنگ به شهادت رسیدند، اما موضوع مربوط به آزادی میهن است نه آزادی اسرا و این موضوعی است که هزینههایی به همراه دارد و پیشتر نیز مردم الجزایر، ویتنام و برخی کشورهای دیگر آن را پرداخت کردهاند.