یکی از جلوههای بهار در گلستان سبز شدن برگهای درخت توت است و سفر پرنیانهای سفید هم از سبزی این درختان توت آغاز میشود، درختانی که فرصت احیای صنعت نوغانداری را در استان فراهم میکنند.
به گزارش خبرگزاری صداوسیمای مرکز گلستان، تخم نوغان یا کرم ابریشم اواخر فروردین در شهرهایی از گلستان که هنوز نوغانداری در آن نفس می کشد توزیع می شود.
غذای اصلی این تخم ها ، برگ توت است و در میان این برگ ها تخم نوغان به کرم ابریشم تبدیل می شود و سپس برای انجام دگردیسی پیله ای نازک و ابریشمی می تند و از این تارهای ابریشمی به محصولات گرانقیمت نخ و پارچه های ابریشمی تولید می کنند.
این صنعت مواد اولیه زیادی نیاز ندارد و با کمی تدبیر می توان یکی از پایه های تولید این محصول را یک بار کاشت و پنجاه سال بهره برد.
برگ درختان توت یکی از ارکان صنعت نوغانداری است و برگ این درخت غذای کرم های ابریشم است و با خوردن این برگهاست که توان تارتنیدن پیدا می کنند.
اگر قرار است برای رونق تولید نخ های ابریشمی در گلستان کاری کنیم خوب است در این روزها که درختکاری رونق دارد به جای نهالِ درختانی غیر مثمر ، نهال توت بکاریم ، درختانی که هم میوه می دهدو هم برگ هایش به کار نوغانداران می آید.
فرآیند پرورش کرم ابریشم کمتر از دو ماه طول می کشد و بازگشت سرمایه در این صنعت کوتاه است واز این رو نوغانداری صنعتی زودبازده و مقرون به صرفه است و کاشت درخت توت را اقتصادی می کند.
علاوه بر این که خود صنعت نوغانداری و پرورش کرم ابریشم سود ده است ، تارهای ابریشم موتور حرکتی است برای صنایع وابسته از کارخانجات بزرگ نساجی تا دارهای خانگی قالی.
در گلستان حدودیک هزار و پانصد هکتار توتستان داریم که به راحتی می توان شمار این درختان را بیشتر کرد به ویژه در شهرهایی که تولید کنندکان اصلی ابریشم در استان هستند.
حدود نیمی از تولیدات ابریشمی استان در مینودشت تولید می شود و کلاله، گالیکش، مراوه تپه، آزادشهر و رامیان در رتبه های بعدی قرار دارند.
در اصول نوین صنعت ، ایجاد زنجیره ، تولید یک محصول را مقرون به صرفه می کند و در زنجیره پرورش کرم ابریشم تا تولید محصول نهایی، ایجاد توتستان نیز به عنوان یکی از حلقه های اصلی می تواند در کاهش هزینه ها کمک کند.
علاوه بر آن خود درخت توت نیز به سبب داشتن محصول و مثمر بودن می تواند منبع در آمد دیگری برای صاحب درخت باشد.
البته برای کاشت درخت توت باید نگاهی بلند مدت داشت و از دو منظر به آن نگاه کرد .
از یک منظر باید توجه کرد درختی باشد که زیاد قد نکشد و بلند نشود تا هرس کردن و چیدن برگ ها سخت نباشد و از منظری دیگر میوه اش خوشمزه و خوش خوراک باشد.
درخت توت بومی ایران است و درختی است که در گستره وسیعی از خاکهای سبک و شنی، متوسط و لومی، سنگین و رسی رشد میکند فقط نیاز است خاک زهکشی مناسبی داشته باشد.
درخت توت درختی کم توقع به شمار میرود و برای رشد بهتر از کود حیوانی در اطراف درخت به صورت چالکود استفاده کنید و این درختان نیاز به آبیاری متوسط و کمی نیاز دارد.
گیاهی است مقاوم به خشکی که تنش های کم آبی را به خوبی تحمل می کند و در مقابل تنش های دمایی نیز مقاومت خوبی را از خود به نمایش می گذارد.
کاشت درخت توت ، نه فقط در باغها و مزارع بزرگ که حتی در باغچههای معمولی نیز کاملاً ممکن است.
رشد نهال توت بسیار کند خواهد بود اما نهالی است که تا سالیان سال محصول خواهد داد.
علاوه بر استفاده برگ این درختان ، میوه توت، میوهای لذیذ و خوشمزه است که کمتر کسی پیدا میشود که طرفدار آن نباشد.
میوهای که طعم بینظیر آن یکی از جذابیتهای این درخت است. کسانی که طرفدار پر و پا قرص این میوه هستند، هر سال در فصل بهار ، بیصبرانه منتظرند که لذت خوردن آن را دوباره تجربه کنند.
کاشت درخت توت، نیز میتواند تجربهای جالب با سوددهی فراوان باشد زیراتوت ها را علاوه برتازه خوری پای درخت ، می توان خشک کرد و این راهی است تا باغداران با ارزش افزوده بیشتری این محصول را بفروشند و درآمدشان افزوده شود.
درمان یبوست و سرماخوردگی ، موثر درکاهش وزن و تنظیم قند خون و بهبود استرس از جمله فواید این ریزدانه های خوشمزه است .
هرچند که این درخت بسیار مفید است اما به نظر می رسد اسمش در فهرست نهال های مناسب کشت کمتر دیده شده است.