دهمین نشست سران گمرکات کشورهای عضو سازمان همکاری اقتصادی (اکو)، صبح امروز در تهران برگزار شد. این نشست با هدف توسعه همکاریهای گمرکی، اقتصادی و تجاری میان کشورهای عضو برگزار شده و جمهوری اسلامی ایران نقش ویژهای در آن ایفا میکند.
به گزارش خبرگزاری صداوسیما، شبکه خبر در حاشیه این نشست با مرتضی خودسیانی، مدیرکل دفتر همکاریهای بینالمللی گمرک گفتوگویی انجام داده که مشروح آن در ادامه میآید:
سؤال: لطفاً درباره جزئیات برگزاری دهمین نشست گمرکات عضو اکو در تهران توضیح دهید.
دهمین نشست رؤسای گمرکات کشورهای عضو اکو پس از نهمین اجلاس که در باکو برگزار شد، امروز در تهران و از ساعت ۹:۳۰ صبح بهطور رسمی آغاز شد. این نشست با حضور حداکثری کشورهای عضو در حال برگزاری است. نمایندگان کشورهای آذربایجان، ترکیه، ترکمنستان، پاکستان، تاجیکستان و جمهوری اسلامی ایران بهصورت حضوری شرکت کردهاند و سه کشور دیگر نیز بهصورت آنلاین در جلسه حضور دارند.
در این نشست، موضوعاتی همچون تسهیل تجارت، امنیت مبادلات، حملونقل میان کشورهای عضو و کاهش موانع تجاری مورد بررسی قرار میگیرد. همچنین راهکارهایی برای سرعتبخشیدن به فرآیندهای گمرکی و کاهش هزینههای مبادلات اقتصادی مطرح خواهد شد.
سؤال: وضعیت ایران در ارتباطات گمرکی با کشورهای عضو اکو چگونه است؟
جمهوری اسلامی ایران از معدود کشورهای عضو اکو است که با بیشترین اعضای این سازمان، ارتباط سرزمینی مستقیم دارد. از شرق با پاکستان و افغانستان، از شمال شرق با ترکمنستان و از شمال غرب با آذربایجان و ترکیه هممرز هستیم.
این موقعیت جغرافیایی ممتاز باعث شده ایران نقش محوری در مبادلات تجاری منطقهای داشته باشد. بسیاری از مراودات و حجم تجارت بین کشورهای عضو اکو از طریق مرزهای ایران انجام میشود.
سؤال: آیا سایر اعضای اکو نیز چنین ارتباطی دارند؟
خیر، برخی از اعضا مانند ترکمنستان، تاجیکستان، قرقیزستان، قزاقستان و ازبکستان در وضعیت «لاکلند» هستند؛ یعنی در خشکی محصورند و به دریا یا مرزهای مستقیم با بسیاری از کشورهای عضو دسترسی ندارند. این مسئله موقعیت ایران را در مسیر تجارت منطقهای برجستهتر میکند.
سؤال: با توجه به موقعیت جغرافیایی ایران، چقدر میتوان از این ظرفیت برای توسعه تجارت بهره گرفت؟
برای پاسخ به این سؤال باید از سه زاویه نگاه کنیم:
۱. سیاستهای کلان نظام: یکی از رویکردهای راهبردی نظام جمهوری اسلامی ایران، تقویت روابط با کشورهای همسایه است. این سیاست در دولت گذشته تصویب و ابلاغ شد و اکنون نیز در قالب همکاریهای چندجانبه مانند اکو دنبال میشود.
۲. کریدورهای ترانزیتی: ایران در مسیر ترانزیت بینالمللی شرق به غرب و شمال به جنوب قرار دارد. این مسیرها هم برای صادرات و واردات مستقیم و هم به عنوان کشور ترانزیتی برای دیگر اعضای اکو اهمیت دارند.
۳. روابط تمدنی و فرهنگی: ارتباط ایران با بسیاری از کشورهای منطقه ریشههای تمدنی، فرهنگی و تاریخی دارد. این موضوع زمینهساز همکاریهای پایدار و همافزایی منطقهای است.
سؤال: برای تقویت همکاریهای گمرکی با اعضای اکو، چه زیرساختهای سختافزاری و نرمافزاری نیاز داریم؟
حتی اگر چارچوب اکو هم وجود نداشت، ما ناگزیر بودیم برای توسعه روابط اقتصادی خود با کشورهای همسایه اقدام کنیم. اما اکنون با وجود این چارچوب منطقهای، فرصت دوچندانی برای همکاری داریم.
ما نیازمند بهروزرسانی سامانههای الکترونیکی گمرکی، تجهیز زیرساختهای مرزی، توسعه پایانههای صادراتی، افزایش تبادل اطلاعات میان گمرکات و نیز هماهنگی رویههای تجاری و گمرکی با کشورهای عضو هستیم. خوشبختانه تعامل ما با همسایگان دوستانه و سازنده است و در قالب سازوکارهای منطقهای مانند اکو میتوان این روابط را گسترش داد.