رئیس هیئت مدیره انجمن تولیدکنندگان نوشتافزار ایران، گفت: با وجود ظرفیت مازاد تولید نوشتافزار در کشور، اما کارخانجات در این صنعت با نیمی از ظرفیت فعالیت میکنند.
آقای محمودرضا صنعتکار در مصاحبه اختصاصی با خبرنگار تحریریه صنعت خبرگزاری صدا و سیما؛ با بیان این مطلب افزود: با وجود توان تولید چند برابر نیاز داخلی در اقلام ضروری مانند مداد و خودکار، مشکلاتی همچون تخصیص ارز، ناترازی انرژی و واردات بیرویه باعث شده کارخانجات با کمتر از ۵۰ درصد ظرفیت کار کنند.
وی با اشاره به توان تولید مازاد بر نیاز کشور یادآور شد: به عنوان مثال مصرف سرانه مداد در کشور حدود ۲.۵ میلیون قراص (برابر با ۱۴۴ عدد) است، در حالی که ظرفیت تولید اعضای انجمن بیش از ۶ میلیون قراص در سال است. همچنین در بخش خودکار نیز مصرف سرانه کشور حدود ۳۰۰ تا ۳۵۰ میلیون عدد در سال است، اما توان تولیدی سالانه بیش از ۶۰۰ میلیون عدد خودکار را در کشور داریم.
به گفته وی، این توان تولیدی عملاً به دلیل کالاهای قاچاق، واردات رسمی و غیررسمی، تخصیص دیرهنگام ارز و ناترازیهای انرژی کاهش یافته است.
فعالیت واحدهای تولیدی نوشت افزار با ۵۰ درصد ظرفیت
صنعتکار ادامه داد: اکثر کارخانجات ما با ۵۰ درصد یا کمتر از ظرفیت فعالند و اگر افزایش قیمت دیده میشود به دلیل تورم مواد اولیه، حاملهای انرژی و سیاستهای دولتهاست، نه سوءاستفاده تولیدکنندگان.
رئیس هیئت مدیره انجمن تولیدکنندگان نوشتافزار ایران با اشاره به اقلام تولیدی در این صنعت که مواد اولیه آن ۱۰۰ درصد داخلی است؛ افزود: در نوشتافزار اقلامی مانند پاککن یا ابزار اندازهگیری (خطکش و گونیا) ۱۰۰ درصد مواد اولیهشان داخلی است و با اینکه بسیاری از اقلام دیگر ۲۰ تا ۳۰ درصد نیازشان وارداتی است، اما توان تأمین داخل را داریم.
صنعتکار با اشاره به برخی چالشهای زیرساختی در این صنعت، گفت: دولتها به جای حمایت، بار مسئولیت را روی دوش تولیدکنندگان انداختهاند. بیش از ۹۰ درصد ماشینآلات نوشت افزار وارداتی است.
وی با انتقاد از سیاستهای ارزی، افزود: تولیدکنندگان برای واردات ماشینآلات و بهروز کردن فناوری با موانع زیادی مواجهاند. بیش از ۹۰ درصد ماشینآلات این صنعت وارداتی است و کشور ما توان تولید ماشینآلات مدرن را ندارد. بخشنامههای غیرکارشناسی هم اجازه واردات نمیدهند. همین باعث شده اغلب کارخانهها با ماشینهای قدیمی کار کنند.
رئیس هیئت مدیره انجمن تولیدکنندگان نوشتافزار، ادامه داد: پیک تولید ما در تابستان است، از فروردین تا مهرماه، ولی دقیقاً در همین زمان برق قطع میشود. چطور میتوان گفت حمایت میکنیم وقتی سه روز در هفته برق نداریم؟
وی با اشاره به وضعیت صادرات، گفت: قبل از کرونا صادرات به کشورهای مختلف داشتیم و تولیدات ایرانی در این صنعت با کیفیت و رقابت پذیر با محصولات اروپایی است نه چینی. اما پس از کرونا به دلیل مشکلات ارزی، ناترازی انرژی و تحریمها صادرات به شدت کاهش یافت.
به گفته صنعتکار، وقتی تضمینی برای تأمین مواد اولیه و انرژی نداریم، جرأت بستن قرارداد صادراتی وجود ندارد. از طرفی مسئله انتقال پول در شرایط تحریم هم چالش جدی است.
وی در پاسخ به این پرسش که آیا امسال نیز نیاز داخل تأمین خواهد شد، خاطرنشان کرد: تولید کنندگان داخلی تلاش میکنند تا کمبودی در بازارنوشت افزار ایجاد نشود. البته مشکلات فراوانی مانند از بین رفتن مواد اولیه در گمرک و سیاستهای ناکارآمد بانک مرکزی وجود دارد، اما همیشه پیشبینی و ذخیرهسازی تولید داشتهایم تا کسری در این صنعت ایجاد نشود.