معاون بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی گیلان از پیشی گرفتن مرگ و میرهای استان از موالید در سال ۱۴۰۳ خبر داد.
به گزارش خبرگزاری صدا و سیمای گیلان ؛ دکترسید مهدی سلیمانی در گفتوگو با خبرگزاری صداوسیما گفت: در سال ۱۴۰۳ حدود ۱۹ هزار و ۶۰۰ مورد مرگ و میر در استان گیلان اتفاق افتاد درحالیکه مجموع موالید در این استان ۱۷ هزار و ۱۰۰ مورد بود.
معاون بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی گیلان در همین رابطه افزود: این آمار نشان میدهد تعداد فوتیها ۲۵۰۰ مورد بیشتر از تولد بوده است.
وی اضافه کرد: متاسفانه آمارها حاکی از این است که این روند در سال ۱۴۰۴ نیز تداوم دارد و میتواند چالش جمعیت در گیلان را تشدید و حرکت به سوی سالمندی را تسریع کند.
دکتر سیدمهدی سلیمانی در ادامه به روند اجرای قانون جوانی جمعیت و حمایت از خانواده اشاره کرد و با بیان اینکه برغم تلاشها و برنامه ریزیهای انجام شده در ۴ سال گذشته، هنوز به اهداف مطلوب در حوزهی جوانی جمعیت دست نیافتهایم، افزود: در نخستین گام باید نرخ باروری را از ۹۴/۰ درصد فعلی به ۵/۱ درصد برسانیم تا پس از آن به هدف نهایی یعنی نرخ باروری ۵/۲ درصد برسیم.
وی بیان کرد: قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت آبان ماه ۱۴۰۰ از سوی دولت سیزدهم به مجموع دستگاههای اجرایی و دولتی ابلاغ شد و مهلت نهایی آن برای تحقق عینی اهداف مورد نظر تا پایان سال ۱۴۰۷ اعلام شده است.
مدیر گروه جوانی جمعیت و خانوادهی دانشگاه علوم پزشکی گیلان نیز با بیان اینکه نرخ باروری در گیلان در مقایسه با میانگین کشوری به نحو چشمگیری کاهش دارد، افزود: میانگین باروری در کشور ۳۶/۱ درصد است در حالیکه این رقم در گیلان تنها ۹۴/۰ درصد است.
دکتر لیلا اسکویی با بیان اینکه از مجموع دو میلیون و ۵۳۰ هزار و ۶۸۶ نفر جمعیت گیلان ۲/۵۰ درصد زن و ۹۸/۴۹ درصد مرد هستند افزود: تعداد زنان مستعد باروری ۸۹۵ هزار و ۶۴۰ نفر است که از این تعداد ۵۱۹ هزار و ۶۷۵ زن معادل ۵۸ درصد کل زنان مستعد باروری گیلان متاهلاند و بقیه بانوان، مجرد یا بدون همسر هستند.
وی تعداد سالمندان گیلان با سن بالای ۶۰ سال را هم ۴۶۹ هزار و ۱۳۲ نفر اعلام کرد و گفت: از این تعداد ۶۰ هزار سالمند تک زیست هستند یعنی به تنهایی زندگی میکنند.
فاطمهی خبازکار، رییس گروه حمایت از خانوادهی دانشگاه علوم پزشکی گیلان نیز با بیان اینکه این استان از سال ۱۳۹۸ از چاله به چاه جمعیتی وارد شده، افزود: ادامهی روند فعلی باعث میشود فرصت احیای جمعیت در گیلان سلب شود و ترمیم آن حداقل به بیش از نیم قرن زمان احتیاج داشته باشد.