مهر ۱۳۵۰ بود که محمدرضا پهلوی جشنهای پرهزینه ۲۵۰۰ ساله را برگزار کرد تا با پنهان شدن در سایه نام کوروش، سلطنت خود را ریشه دار و مردمی جلوه دهد.
به گزارش خبرگزاری صدا و سیما؛ محمدرضا پهلوی در سال ۱۳۵۰ خود را نگهبان میراث پرافتخار کوروش خواند و سوگند یاد کرد که پرچم ۲۵۰۰ساله کوروش را همچنان افراشته نگاه خواهد داشت. در حالی که او تاج و تخت را از پدری قزاق و برآمده از کودتا به ارث برده بود. هزینه کل این جشنها معادل ۲۰۰میلیون دلار گزارش شد. برگزاری این جشنها مخالفتهای فراوانی را در داخل و خارج کشور برانگیخت.
امام خمینی (ره) برگزاری جشنهای غیر ملی هر ساله و نامیمون و نیز خرجهای گزاف خاندان سلطنتی را مصیبتی برای اسلام و مسلمانان میخواند و معتقد بود برگزاری چنین جشنهایی که برخلاف مصالح کشور و ملت است، از خاطر نخواهد رفت.
یکی از انگیزههای پهلوی در برگزاری این جشنها، اثبات مقبولیت و مشروعیت سیاسی نظام سلطنتی پهلوی بود و در نظر داشت با بزرگنمایی نقش کوروش در بنیاد نظام شاهنشاهی و تأکید و پافشاری بر استمرار و تداوم آن به مدت ۲۵۰۰ سال، در اذهان عمومی چنین القا کند که تنها یک مدل حکومتی ثابت و ماندگار در ایران وجود دارد و آن حکومت شاهنشاهی است و رژیم پهلوی هم ادامه آن سلسله و جانشینی شایسته برای سلسله شاهنشاهی ایران است. اما این جشن ها، نه تنها پایههای سلطنت محمدرضا را تحکیم نکرد، بلکه شکاف میان ملت و حکومت را عمیقتر ساخت.
به همین مناسبت در قالب مستند ماجرای جشنهای ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی به تصویر کشیده شد.