الیاس کلانتری گفت: آشنایی من با او از لابهلای صفحات مجله مکتب اسلام آغاز شد؛ از همان مقالاتی که با نثری روان و دلی پر از ایمان مینوشت. از آن آشنایی ساده، رفاقتی شکل گرفت که بیش از پنجاه سال ادامه یافت.
الیاس کلانتری نویسنده و پژوهشگر در مصاحبه اختصاصی با خبرنگار خبرگزاری صداوسیما گفت: آشنایی من با استاد حکیمی به مقالاتش در مجلهی مکتب اسلام برمیگردد. همان زمان که مقالهی «سوگند مقدس» را مینوشت. از همانجا بود که آشنایی ما رنگ رفاقت گرفت.
وی افزود: مجالس مشترک، نشستهای علمی و حتی سفرهایی داشتیم که حاصلش گفتوگوهای طولانی و صمیمانه بود. این دوستی نزدیک به پنجاه سال دوام آورد، و در تمام این سالها، مهر و بزرگواری او همیشگی بود.
این نویسنده و پژوهشگر گفت: استاد حکیمی به کودکان و نوجوانان اهمیت زیادی میداد. چندین بار از من خواست که نهجالبلاغهای برای جوانان بنویسیم؛ مجموعهای گزیده از کلمات امیرالمؤمنین (ع) با زبانی ساده و روان. هرچند آن طرح ناتمام ماند، اما دغدغهی او برای تربیت نسل جوان هیچگاه متوقف نشد.
آقای الیاس کلانتری افزود: قلمش روان و پرجاذبه بود؛ مینوشت تا ذهن و دل نوجوانان را درگیر کند. برخلاف بسیاری از نویسندگان که تنها برای دانشگاهیان قلم میزنند، او آگاهانه سراغ نسل جوان میرفت. حتی مجموعهای از تاریخ تمدن را برای نوجوانان نوشت که متناسب با فهم و نیاز آنان بود.
وی گفت: همچنین در طول فعالیتش، بیش از ۱۸۰ جلد کتاب منتشر کرد و بعضی از آثارش، از جمله سوگند مقدس، با تیراژ نزدیک به یک میلیون نسخه به چاپ رسید. در کشوری که کتابخوانی چندان پررونق نیست، این رقم خود نشان از نفوذ قلم و صداقت نویسنده دارد.
آقای کلانتری افزود: امروز معتقدم اگر اندکی در معرفی دوبارهی او به نسل جدید تلاش شود، جاذبهی آثارش خودبهخود جوانان را جذب خواهد کرد. نباید تنها به چاپ سنتی اکتفا کرد؛ فضای مجازی هم میتواند ابزاری برای رساندن پیام او باشد.
مرحوم محمود حکیمی در سال ۱۳۸۲ برای نگارش دهها مقاله و چاپ دو کتاب پیرامون زندگانی امام حسین (ع) و قیام عاشورا، به عنوان خادم فرهنگ عاشورا شناخته شد و لوح تقدیر از وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی دریافت کرد. او در پنجمین جشنواره شهید رجایی نیز به عنوان پیشکسوت برگزیده ملی در محور هنری و ادبی شناخته شد.