پنجمین دور از همایش بینالمللی «گفتگوی تمدنهای چین و ایران» با پیام عبدالرضا رحمانی فضلی، سفیر جمهوری اسلامی ایران در چین در دانشگاه کونمینگ چین برگزار شد.
به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صدا و سیما از پکن، این هماندیشی با عنوان «از تاریخ تا آینده؛ دیدگاههای چند بعدی در تعامل تمدنهای چین و ایران» با همکاری مشترک دانشگاه یون نن و جامعه المصطفی (ص) العالمیه ایران برگزار شد.
در این همایش، ۱۲ نفر از استادان ایرانی از دانشگاهها و مراکز علمی مختلف ایران و ۲۱ نفر از استادان چینی از دانشگاههای معتبر این کشور حضور داشتند و مقالات علمی خود را ارائه کردند.
شرکتکنندگان در این همایش، مقالات و سخنرانیهای خود را حول محورهای بررسی تعاملات و تبادلات فرهنگی و تمدنی دیرینه بین چین و ایران، ارائه راهکارهای نوین برای توسعه و گسترش همکاریهای علمی، آموزشی و آکادمیک در آینده، شناسایی و تبیین راهکارهای عملی برای تعمیق روابط فرهنگی و نهادینهسازی این همکاریها کلیدی ارائه کردند.
شرکتکنندگان در این همایش، با توجه به اوضاع پیچیده و در حال تحول بینالمللی، بر ضرورت تقویت و گسترش هر چه بیشتر همکاریهای علمی و فرهنگی بین جمهوری اسلامی ایران و جمهوری خلق چین تأکید کردند.
همچنین در این همایش گفتمان مشترک ایران و چین، گامی مهم در جهت تحکیم پیوندهای دیرینه دو تمدن کهن آسیایی و نقشآفرینی در شکلدهی به نظم فرهنگی جهان معاصر ارزیابی شد.
سفیر جمهوری اسلامی ایران در چین نیز در پیامی به این همایش گفت: «ایران همچنانکه از بیش از ۲ هزار سال پیش، نقش عمده و برجستهای در جادۀ ابریشم و اتصال شرق و غرب عالم داشت، اکنون نیز آمادگی و توانمندی این را دارد که از فرصتهای جدید، برای همکاری در طرح «کمربند راه» بهره ببرد و نقش راستین و شایستۀ خود را باز یابد و تقویت کند.
آقای رحمانی فضلی در این پیام، دانشگاهها، دانشمندان، مراکز و مجامع علمی و فرهنگی و سازمانها و بنگاههای اقتصادی دو کشور و به ویژه جوانان کوشا و پویای چین و ایران را در سیر رو به رشدِ این همکاری و همدلی نقشآفرین معرفی کرده و از آنها خواسته با خوشفکری و آیندهنگری ذاتی و عمیق خود، ساختارهای نوآیینی برای گفتوگوی تمدنها بیابند و پیش روی برنامهریزان و سیاستگذاران فرهنگی بگذارند.
به نوشته سفیر ایران در پکن، تمدنهای چین و ایران، نقاط اشتراک و فرصتهای گرانقدری برای گفتوگو، آشنایی و تبادل با یکدیگر دارند و بر ماست که بیش از پیش، با یافتن این نقاط نورانی و زندگیساز، زمینه را برای تعاملات بیشتر، نه در حرف و شعار، بلکه در عمل فراهم کنیم.»