کودکانی که کمبود برخورد با همسالان خود را دارند، به ناچار رفتار بزرگسالان را تقلید میکنند.
به گزارش خبرگزاری صدا و سیما مرکزی؛ به اذعان روانشناسان، تک فرزندی عواقب و نگرانیهایی به دنبال دارد که سرنوشت نامعلومی را برای او رقم خواهد زد.
این عواقب، هویت منفعلی برای کودک تعریف خواهد کرد که برخی موارد آن بدین شرح است:
■از آنجا که تمام نیازهای تک فرزندها، بر آورده میشود و کمتر با ناکامی روبهرو میشوند؛ آنان نمیتوانند ناامیدیها و فشارهای روحی را تحمل کنند.
■وابستگی شدید والدین به تک فرزند (این وابستگی سبب اضطراب تک فرزند میشود وهمیشه نگران است که اگر صدمهای به او برسد، والدین دچار لطمه روحی شدید خواهند شد).
■حساسیت فراون والدین درباره رفتار وگفتار تک فرزند که او را به رفتار و گفتاری نامطلوب میکشد و لوس میشود.
■مراقبت بیش از حد والدین که استقلال تک فرزند را به خطر میاندازد همراه با وابستگی شدید تک فرزند به والدین.
■تأثیر منفی بر رشد تک فرزند به جهت نبودن رقابت بازی یا درگیری با برادر یا خواهر.
■تسلیمپذیری والدین و عدم مخالفت با تک فرزند که سبب شکنندگی و آسیب پذیری فرزندشان در آینده میشود.
■ارتباط کمتر با همسالان، به جهت نبودن برادر و خواهری در منزل از ایجاد ارتباط با همسالان خجالت میکشد.
■یکی از معایب تک فرزند بودن، تأثیر آن بر مراحل رشد کودک است. این کودکان کسی را ندارند تا با او رقابت یا بازی و درگیر شود.
■آنها دوست و همدمی در منزل ندارند، بنابراین برخی از احساسات را تجربه نمیکنند.
■تمایل والدین به حمایت از تنها فرزندشان، مانع از آن میشود که فرزندشان عواقب اشتباهات خود را بیازمایند.