دانشگاه اسلامی غزه در ویرانه های بمبارانهای رژیم صهیونیستی، کلاسهای حضوری را از سر گرفت.
به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صدا و سیما به نقل از پایگاه اینترنتی الجزیره انگلیسی، دانشگاه اسلامی غزه در میان ویرانه های ناشی از بمبارانهای اسرائیل، کلاسهای حضوری را از سر گرفت.
دانشجویان در حالی به کلاسهای حضوری بازمیگردند که فلسطینیان در میان ویرانهها، تلاش میکنند آموزش را از نابودی نظاممند نجات دهند.
این دانشگاه واقع در شهر غزه که پس از آتشبس اکتبر فعالیت خود را از سر گرفته، اکنون میزبان حدود ۵۰۰ خانواده آواره است که در ساختمانهایی پناه گرفتهاند که بر اثر حملات بیوقفه اسرائیل به پوستههایی توخالی بدل شدهاند.
چادرها در محوطهای برافراشته شدهاند که زمانی سالنهای درس در آن قرار داشت. این تصویر عریان از بحران همزمان با بیخانمانی و فروپاشی آموزش در غزه است.
عطا سیام، یکی از افرادی که در محوطه دانشگاه پناه گرفته است، در سخنانی گفت: «بعد از آوارگی از جبالیا به اینجا آمدیم، چون جایی برای رفتن نداشتیم. اما اینجا جای آموزش است. قرار نیست پناهگاه باشد، اینجا جایی است که فرزندان ما باید درس بخوانند.»
از سرگیری محدود کلاسها، با وجود شرایطی که شباهت چندانی به یک دانشگاه فعال ندارد، بارقهای از امید را برای هزاران دانشجو زنده کرده است.
یونسکو تخمین زده است از زمان آغاز جنگ در اکتبر ۲۰۲۳، بیش از ۹۵ درصد از پردیسهای آموزش عالی در سراسر غزه بهشدت آسیب دیده یا بهطور کامل ویران شدهاند.
یُمنی البابا دانشجوی سال اول پزشکی در سخنانی گفت: همیشه رویای تحصیل در دانشگاهی با امکانات کامل را در سر داشته است.
او گفت: «من به جایی نیاز دارم که بتوانم تمرکز کنم و از هر نظر کاملا مهیا باشد. اما چیزی را که تصور میکردم اینجا پیدا نکردهام. با این حال، هنوز امیدوارم، چون ما همهچیز را از صفر میسازیم.»
آنچه گروههای حقوق بشری و کارشناسان سازمان ملل «مدرسهکُشی» یا نابودی نظاممند نظام آموزشی نامیدهاند، بنا بر اعلام مرکز حقوق بشری المیزان که در غزه مستقر است، بیش از ۷۵۰ هزار دانشآموز و دانشجوی فلسطینی را برای دومین سال تحصیلی پیاپی از آموزش محروم کرده است.
آمارهای اخیر تصویری ویرانگر ترسیم میکنند. بر اساس گزارش مرکز حقوق بشری المیزان در ژانویه، ۴۹۴ مدرسه و دانشگاه بهطور جزئی یا کامل تخریب شدهاند که ۱۳۷ مرکز بهطور کامل به تلی از آوار تبدیل شده است. این فاجعه شامل کشته شدن ۱۲ هزار و ۸۰۰ دانشآموز، ۷۶۰ معلم و کادر آموزشی و ۱۵۰ استاد و پژوهشگر نیز میشود.
دانشگاه اسرا که آخرین دانشگاه فعال غزه بهشمار میرفت، در ژانویه ۲۰۲۴ توسط نیروهای اسرائیلی ویران شد.
در دانشگاه اسلامی غزه، استادان در میان قطعی برق، کمبود تجهیزات و محیطهای آموزشی نامناسب، با هر آنچه باقی مانده تدریس میکنند. دکتر عادل عوضالله میگوید: برای جا دادن هرچه بیشتر دانشجویان، دیوارهای بدون پوشش را با ورقههای پلاستیکی پوشاندهاند. او گفت: «برای تولید برق و بهکار انداختن تجهیزات دانشگاه، موتور قرض گرفتهایم.»
با فعال بودن تنها چهار کلاس درس، هزاران دانشجو برای ادامه تحصیل به همین تمهیدات موقتی وابسته هستند.
کارشناسان سازمان ملل در آوریل ۲۰۲۴ هشدار دادند: گستره این ویرانیها ممکن است مصداق تلاشی عامدانه برای فروپاشی بنیانهای جامعه فلسطینی باشد.
در بیانیه آنها آمده است: «وقتی مدارس ویران میشوند، امیدها و رؤیاها نیز از میان میروند»، و این الگوی حملات بهعنوان خشونتی نظاممند علیه زیرساختهای آموزشی توصیف شده است.
این چالشها تنها به تخریب فیزیکی محدود نمیشود. خانوادههایی که برای تأمین غذا، آب و دارو دستوپنجه نرم میکنند، عملا توان پشتیبانی از آموزش فرزندانشان را ندارند.
ابتکارهای آموزش از راه دور وزارت آموزش و آنروا نیز بهدلیل قطعی برق، اختلال اینترنت و ادامه آوارگی تضعیف شدهاند.
با این حال، دانشجویان ایستادگی میکنند. با وجود رنج روانی بیش از دو سال بمباران اسرائیل و از دست دادن اعضای خانواده، آنها همواره بازگشت به مدرسه و دانشگاه را در صدر اولویتهای خود دانستهاند، زیرا این فرصتی برای بازپسگیری حس عادیبودن زندگی و آیندهشان است.
یُمنی البابا، دانشجوی پزشکی در سخنانی گفت: «با وجود همه اینها، خوشحالم، چون در کلاسهای حضوری شرکت میکنم. ما همهچیز را از صفر میسازیم.»