تجربه یک تولیدکننده حوزه حجاب نشان میدهد «تولید بدون کارخانه» با تکیه بر ظرفیتهای خالی کارگاههای موجود، میتواند بدون تحمیل هزینههای راهاندازی، بهرهوری را افزایش داده و سودآوری تولید را تقویت کند.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری صدا و سیما، «تولید بدون کارخانه» بهعنوان یکی از روشهای نوین سرمایهگذاری در بخش تولید، این روزها بیش از پیش مورد توجه فعالان صنعت پوشاک قرار گرفته است؛ روشی که با بهرهگیری از ظرفیتهای بلااستفاده کارگاهها، مسیر ورود به تولید را هموار می کندو هزینهها را به حداقل میرساند.
آرزو صافیزاده، تولیدکننده پوشاک در حوزه حجاب، در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری صداوسیما، این روش را بهترین الگوی سرمایهگذاری در تولید دانست و گفت: پنج سال پیش کارم را تنها با یک محصول، آن هم روسری، و با سرمایه اولیه دو میلیون تومان آغاز کردم. کار خود را ابتدا با فروش در فضای مجازی شروع کردم و پس از آن با انتخاب روش «تولید بدون کارخانه»، روسری را با برند خودم و بدون راهاندازی کارگاه مستقل تولید کردم و تمرکز خود را بر فروش گذاشتم.
وی با اشاره به توسعه سبد محصولات خود افزود: امروز توانستهام انواع محصولات بخش حجاب را تولید کنم و در این مسیر، به سودی حدود ۵۰ درصد دست یابم؛ سودی که با کاهش هزینههای ثابت و استفاده از ظرفیتهای موجود محقق شد.
این تولیدکننده حوزه حجاب، حضور در بازارهای خارجی را از دیگر دستاوردهای این روش عنوان کرد و گفت: محصولاتم در نمایشگاه عراق عرضه شد و توانستم تجربه صادرات را نیز به دست بیاورم؛ تجربهای که نشان داد تولید بدون کارخانه، محدود به بازار داخلی نیست.
صافیزاده ایده و خلاقیت را رکن اصلی موفقیت در تولید بدون کارخانه دانست و تصریح کرد: تلاش کردم از هنرهای ایرانی در طراحی پوشاک حجاب استفاده کنم تا جذابیت بیشتری برای مخاطب ایجاد شود و خوشبختانه همین نگاه خلاقانه، باعث استقبال بازار شد.
به گفته کارشناسان، تولید بدون کارخانه میتواند در تحقق اهداف کلان اقتصادی نیز نقشآفرین باشد؛ چراکه بنابر قانون برنامه هفتم توسعه، ۳۵ درصد از رشد اقتصادی کشور باید از محل بهرهوری تأمین شود و بهرهگیری از روشهایی مانند تولید بدون کارخانه، مسیر تحقق این هدف را هموار میکند.
اگر شما هم سوژهای سراغ دارید که با روش تولید بدون کارخانه به بهرهوری بالایی رسیده است، آن را از طریق شبکه اجتماعی ما به آدرس odm_iran@ ارسال کنید.