اظهارات دونالد ترامپ درباره «اداره» ونزوئلا برای مدتی نامشخص، صدور دستور به دولت این کشور و بهرهبرداری از منابع عظیم نفتی آن، نشاندهنده ورود آمریکا به مرحلهای پر خطر از مداخله اقتصادی و سیاسی در کشوری با حدود ۳۰ میلیون جمعیت است.
به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صدا و سیما از نیویورک؛ روزنامه نیویورکتایمز نوشت: ترامپ ساعاتی پس از آنکه نیروهای آمریکایی نیکلاس مادورو رئیسجمهور ونزوئلا و همسرش را ربوده و از کشور خارج کردند، در اقامتگاه خود در مارالاگو اعلام کرد دلسی رودریگز معاون مادورو تا زمانی که «آنچه ما میخواهیم انجام دهد» قدرت را در ونزوئلا در دست خواهد داشت، با این حال رودریگز در نطقی تلویزیونی، آمریکا را به «تهاجم با بهانههای دروغین» متهم کرد و گفت: مادورو همچنان رئیسجمهور قانونی ونزوئلاست.
این گزارش میافزاید: ترامپ و مشاوران ارشد امنیت ملی او از به کار بردن واژه «اشغال» برای توصیف برنامههایشان پرهیز کردهاند، اما چارچوبی شبیه به «قیمومیت» را ترسیم کردهاند؛ مدلی که در آن آمریکا مسیر اداره کشور را تعیین میکند و دولت موقت موظف به اجرای آن است، در حالی که تهدید مداخله نظامی بیشتر همچنان پابرجاست. مارکو روبیو وزیر امور خارجه آمریکا گفته است: واشنگتن قضاوت نهایی را به «رفتار و اقدامات دولت آینده ونزوئلا» در هفتهها و ماههای پیشرو موکول میکند.
در ادامه آمده است: ترامپ تصریح کرده در صورت بروز مقاومت، «موج دوم» اقدام نظامی محتمل است و تاکید کرده که آمریکا از اعزام نیروهای زمینی هراسی ندارد.
وی با اشاره به اطرافیان خود گفت: اداره ونزوئلا بر عهده مقامهایی چون وزیر امور خارجه، وزیر دفاع و رئیس ستاد مشترک ارتش آمریکا خواهد بود، همزمان ترامپ هدف کلیدی این اقدام را بازپسگیری حقوق نفتی دانسته که بهگفته او «از آمریکا دزدیده شده» و این موضع را آغاز فصل تازهای از «ملتسازی» آمریکایی توصیف کرده است.
نیویورک تایمز این تحولات را بازگشت آمریکا به الگوی تاریخی استفاده از قدرت نظامی برای تسلط بر منابع و تصمیمگیری سیاسی دیگر کشورها میداند؛ الگویی که شباهتهایی با مداخلات قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم آمریکا در آمریکای لاتین دارد.
ترامپ با استناد به کیفر خواستهای قضایی علیه مادورو درباره قاچاق مواد مخدر، اقدام خود را توجیه کرده اما این کیفرخواستها مبنای حقوقی برای «کنترل کشور» فراهم نمیکند.
در ادامه آمده است: رئیسجمهور آمریکا آشکارا اعلام کرده قصد دارد ابتدا منافع آمریکاییها را از منابع نفتی ونزوئلا تأمین کند و سپس به گفته وی مردم این کشور «ثروتمند خواهند شد»، با این حال نیویورک تایمز مینویسد پرسشهای اساسی بیپاسخ مانده است؛ از جمله اینکه آیا آمریکا برای حفاظت از صنعت نفت نیازمند نیروی اشغالگر خواهد بود، چه نهادی نظام قضایی را اداره میکند و اگر انتخاباتی آزاد به روی کار آمدن دولتی با دیدگاهی متفاوت بینجامد، واکنش واشنگتن چه خواهد بود.
در پایان گزارش آمده است: کارشناسان هشدار میدهند چنین مسیری میتواند آمریکا را درگیر همان «جنگهای بیپایان» کند که پایگاه سیاسی ترامپ همواره با آن مخالف بوده است.
به گفته جان پولگا-هچیموویچ پژوهشگر مسائل ونزوئلا، موفقیت هر گذار سیاسی به واکنش نیروهای مسلح این کشور بستگی دارد و شکاف در ارتش میتواند به خشونت گسترده منجر شود.