اغتشاشات شبهای ۱۸ و ۱۹ دیماه در مازندران، با عبور آشکار از مرز اعتراض و ورود به فاز خشونت مسلحانه، چهرهای متفاوت از ناامنی خیابانی را به نمایش گذاشت.
به گزارش خبرگزاری صدا و سیمای مازندران؛ اغتشاشات اخیر در ساری طی شبهای ۱۸ و ۱۹ دیماه، با ویژگیهایی همراه بود که آن را از تجمعات اعتراضی متمایز میکند. استفاده سازمانیافته از سلاح سرد، پرتاب اشیای آتشزا، تخریب هدفمند اموال عمومی و حمله مستقیم به نیروهای انتظامی، نشانههایی آشکار از تغییر ماهیت صحنه خیابان بود.
بررسی میدانی و تصاویر منتشرشده نشان میدهد آشوبگران، نه بهصورت هیجانی و خودجوش، بلکه با تقسیم نقش، پوشش چهره و تاکتیکهای فرسایشی وارد میدان شدند؛ الگویی که شباهت معناداری با رفتار گروههای تروریستی در ایجاد ناامنی موضعی دارد. این روشها، پیشتر در اقدامات داعش و گروههای وابسته در منطقه نیز مشاهده شده بود.
در این میان، حضور عناصر فریبخورده در کنار هستههای هدایتگر، بخشی از پازل آشوب را تکمیل میکرد؛ افرادی که ناآگاهانه در زمین جریانهایی بازی کردند که هدف نهاییشان نه مطالبهگری، بلکه ضربهزدن به امنیت عمومی و ایجاد شکاف میان مردم و حاکمیت است.
نقشآفرینی رسانههای معاند و حمایتهای آشکار سیاسی و تبلیغاتی جریانهای وابسته به آمریکا و رژیم صهیونیستی از این تحرکات، بار دیگر نشان داد پروژه اغتشاش، بخشی از یک جنگ ترکیبی است؛ جنگی که خیابان، ذهن و امنیت روانی جامعه را همزمان هدف میگیرد.
در برابر این اقدامات، نیروهای حافظ امنیت با خویشتنداری و ایستادگی، مانع از گسترش ناامنی شدند؛ حضوری که اگر نبود، هزینههای جانی و مالی سنگینتری بر مردم تحمیل میشد.
اغتشاشات ۱۸ و ۱۹ دی در ساری، یک هشدار جدی بود؛ هشداری درباره مرز باریک اعتراض و آشوب، و ضرورت هوشیاری افکار عمومی در برابر سناریوهایی که با پوشش مطالبات اجتماعی، به دنبال اجرای پروژه ناامنسازی کشور هستند.