معاون محیطزیست دریایی و تالابهای سازمان حفاظت محیطزیست گفت: سال آبی گذشته یکی از سختترین دورههای خشکسالی در ۵۰ سال اخیر بود و بیش از دو سوم تالابهای کشور را تحت تأثیر قرار داد.
به گزارش خبرگزاری صدا و سیما احمدرضا لاهیجانزاده گفت: برآوردها نشان میدهد در سال گذشته حدود ۷۰ درصد از وسعت تالابهای کشور خشک شد و بسیاری از پهنههای آبی به بسترهای خشک و کانونهای فرسایش بادی تبدیل شدند.
وی افزود: خشکی کامل تالاب جازموریان باعث شد این منطقه در تابستان ۱۴۰۴ به یکی از کانونهای فعال گرد و غبار کشور تبدیل شود. در شرق کشور نیز تالابهای هامون بهدلیل دریافت نکردن حقآبه، همچنان منشأ اصلی ریزگردها هستند و تالاب گمیشان در شمال کشور نیز بهدلیل قطع ارتباط با دریا در معرض تبدیل شدن به کانون گرد و غبار قرار دارد.
معاون سازمان حفاظت محیطزیست تصریح کرد: تالابهای مهمی مانند گاوخونی و پریشان تقریباً بهطور کامل خشک شدهاند و تالاب بختگان نیز با وجود رهاسازی ۳۰ میلیون مترمکعب آب، بهدلیل شدت تبخیر در تابستان خشک شد.
لاهیجانزاده با اشاره به وضعیت دریاچه ارومیه گفت: در تابستان ۱۴۰۴ بخش بزرگی از پهنه آبی این دریاچه از دست رفت، اما بارشهای اخیر بهویژه بهصورت برف در حوضه آبریز، امیدواریهایی برای بهبود وضعیت آن در بهار ۱۴۰۵ ایجاد کرده است.
وی افزود: بارشهای مؤثر اخیر موجب آبگیری حدود ۴۵ درصدی تالاب جازموریان و مهار موقت کانونهای گرد و غبار سیستان شده و پیشبینی میشود سال آبی کنونی از نظر وضعیت تالابها نسبت به سال گذشته شرایط بهتری داشته باشد.
لاهیجانزاده درباره مهمترین اقدامات دفتر معاونت دریایی و تالابها گفت: یکی از شاخصترین طرحها، احیای تالاب بامدژ در شمال اهواز است که از دو سال پیش با مشارکت بخش خصوصی آغاز شده و تاکنون حدود ۱۳۰ میلیارد تومان برای آن هزینه شده است. برای تکمیل این طرح نیز قرارداد ۲۰۰ میلیارد تومانی منعقد شده و در صورت تأمین بهموقع اعتبار، بهرهبرداری از آن در هفته محیطزیست سال ۱۴۰۵ پیشبینی میشود.
وی افزود: با آبگیری کامل تالاب بامدژ، این منطقه بار دیگر به کانون مهاجرت پرندگان تبدیل خواهد شد و علاوه بر بهبود شرایط زیستمحیطی، نقش مؤثری در رونق صید، دامداری بومی و کاهش دمای منطقه اهواز خواهد داشت.
معاون سازمان حفاظت محیطزیست تصریح کرد: هماکنون طرحهای احیای تالابهای گمیشان، قوریگول و ارژن نیز در مراحل مختلف اجرا قرار دارند و تمرکز اصلی در این طرحها بر اصلاح فنی مسیرهای ورودی و خروجی آب است. بر اساس برنامهریزی انجامشده، بخش عمده این طرحها در سال ۱۴۰۵ به بهرهبرداری میرسد و طرحهای جدیدی نیز با هدف افتتاح در سال ۱۴۰۶ در دستور کار قرار دارد.