عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد واحد تهران مرکز گفت: لواسان؛ شهری با مسائل مدرن و مدیریت روستایی مبتنی بر روابط محدود، نگاه کوتاهمدت و اداره امور بر اساس تجربههای شخصی است.
به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، محسن حوریان گفت:لواسان دیگر آن نقطهی خوشآبوهوای کمجمعیت سالهای دور نیست. این شهر امروز با انبوهی از مسائل شهری مواجه است؛ از رشد بیرویه ساختوساز و تغییر کاربریها گرفته تا بحرانهای زیستمحیطی، ترافیک، کمبود زیرساختهای عمومی و شکاف آشکار میان منافع عمومی و منافع گروهی خاص. با این حال، مسئله اصلی لواسان نه صرفاً کمبود منابع یا فشار جمعیتی، بلکه نوع نگاه و سبک مدیریتی حاکم بر آن است؛ سبکی که بیش از آنکه شهری باشد، ریشه در مدیریت روستایی دارد.
وی افزود:مدیریت روستایی مبتنی بر روابط محدود، تصمیمگیریهای غیرسیستمی، نگاه کوتاهمدت و اداره امور بر اساس تجربههای شخصی است. این نوع مدیریت شاید در یک جامعه کوچک با مسائل ساده پاسخگو باشد، اما درشهری مانند لواسان که بهطور مستقیم با پایتخت، سرمایههای کلان، مهاجرت، زمینخواری و مسائل پیچیده محیطزیستی درگیر است، نهتنها ناکارآمد بلکه خطرناک است. خطرناک از آن جهت که پیامدهای تصمیمهای اشتباه، نه مقطعی، بلکه بلندمدت و گاه غیرقابل جبران خواهد بود.
عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد واحد تهران مرکز همچنین گفت: یکی از نشانههای بارز مدیریت روستایی در لواسان، آشفتگی در حوزه ساختوساز است. شهری که باید بر اساس طرحهای جامع و تفصیلی اداره شود، عملاً به محلی برای تصمیمهای موردی و سلیقهای تبدیل شده است. مجوزهایی که منطق صدور آنها برای شهروندان روشن نیست، تخریب تدریجی چشمانداز طبیعی و بیتوجهی به ظرفیت اکولوژیک منطقه، همگی نشان میدهد که توسعه نه بر اساس برنامه، بلکه بر اساس فشار و نفوذ پیش میرود.
وی تصریح کرد: از سوی دیگر، مدیریت شهری در لواسان کمتر نشانی از شفافیت و پاسخگویی دارد. در مدیریت مدرن شهری، شهروند نه یک تماشاگر، بلکه یک ذینفع اصلی است؛ کسی که حق پرسش، مطالبه و نظارت دارد. اما در عمل، تصمیمها اغلب در حلقهای بسته گرفته میشوند و شهروندان پس از وقوع پیامدها، تازه با واقعیتها روبهرو میشوند. این فاصله میان مدیریت و مردم، همان شکافی است که اعتماد عمومی را فرسوده و نارضایتی پنهان اما گستردهای ایجاد کرده است.
آقای حوریان گفت: مسئله دیگر، فقدان نگاه بلندمدت و آیندهمحور است. لواسان بهجای آنکه بر اساس یک چشمانداز مشخص برای دهههای آینده اداره شود، اسیر مدیریت روزمره شده است؛ مدیریتی که هدفش «گذراندن امروز» است، نه ساختن فردا. در چنین شرایطی، موضوعاتی مانند حملونقل پایدار، فضاهای عمومی، مدیریت پسماند، حفظ منابع طبیعی و عدالت شهری، یا نادیده گرفته میشوند یا در اولویتهای پایین قرار میگیرند.
وی گفت:نباید فراموش کرد که لواسان یک شهر نیست؛ بخشی از سرمایه طبیعی و اجتماعی منطقهای حساس در حریم تهران است. هر تصمیم اشتباه در این شهر، اثرات خود را فراتر از مرزهای آن نشان میدهد. بنابراین، اداره لواسان با منطق روستایی، نهتنها به این شهر، بلکه به کل منطقه آسیب میزند.
عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد واحد تهران مرکز گفت: لواسان بیش از هر چیز نیازمند تغییر روش های مدیریتی است؛ گذار از مدیریت مبتنی بر روابط و سلیقه، به مدیریت مبتنی بر تخصص، شفافیت و مشارکت شهروندان نیاز است.