هر واحد خون اهدایی میتواند به تولید سه فراورده حیاتی شامل گلبول قرمز فشرده، پلاکت و پلاسما منجر شود و جان دستکم سه بیمار را نجات دهد؛ در این میان پلاکت بهعنوان فراوردهای با عمر کوتاه، نقشی حیاتی در درمان بیماران ایفا میکند.
به گزارش خبرگزاری صدا و سیما؛ محمدحسام رفیعی، عضو هیأت علمی مؤسسه عالی آموزشی پژوهشی طب انتقال خون، با اشاره به اهمیت پلاکتها گفت: پلاکتها اجزای کوچکی از خون هستند که وظیفه اصلی آنها ایجاد لخته و جلوگیری از خونریزی است و در صورت بروز آسیب، به سرعت در محل زخم تجمع یافته و روند خونریزی را متوقف میکنند.
وی با تأکید بر ضرورت تأمین پلاکت سالم از اهداکنندگان داوطلب افزود: بسیاری از بیماران قادر به تولید پلاکت کافی نیستند یا پلاکتهای آنها عملکرد مناسبی ندارد و ادامه حیات این بیماران وابسته به دریافت مستمر این فراورده است.
رفیعی بیماران تحت شیمیدرمانی و پرتودرمانی، مبتلایان به سرطان خون، افراد دارای بیماریهای خونی نظیر آپلاستیک، بیماران نیازمند به جراحیهای بزرگ مانند جراحی قلب یا پیوند عضو و همچنین مصدومان حوادث رانندگی با خونریزی شدید را از جمله گروههای اصلی نیازمند پلاکت عنوان کرد.
این عضو هیأت علمی با اشاره به عمر کوتاه پلاکتها که بین ۳ تا ۵ روز است، تصریح کرد: وابستگی حیاتی بیماران به پلاکت و امکان نگهداری محدود این فراورده، تأمین مستمر آن از طریق اهدای منظم را ضروری میسازد.
به گفته وی، پلاکت به دو روش اهدای منفرد از طریق دستگاه فرزیس و یا از خون کامل (پلاکت رندوم) تهیه میشود که پس از جداسازی، در اختیار بیماران قرار میگیرد. با این حال، استمرار در اهدای پلاکت به دلیل عمر کوتاه آن، مهمترین عامل در نجات جان بیماران است.
رفیعی در پایان تأکید کرد: افرادی که تمایل دارند تنها پلاکت خود را اهدا کنند، میتوانند هنگام مراجعه به مراکز انتقال خون، درخواست اهدای پلاکت داده و راهنماییهای لازم را دریافت کنند.