محمدجعفر محمدزاده در همایش «زبان و رسانه» با تأکید بر نقش تاریخی زبان فارسی گفت: این زبان در طول تاریخ ایران، افزون بر شکلدهی به هویت ملی، استقلال فرهنگی کشور را نیز تضمین کرده است.
به گزارش خبرگزاری صداوسیما، محمدزاده با اشاره به جایگاه زبان فارسی در تاریخ ایران اظهار کرد: پس از ورود اسلام، ایران نهتنها دچار ازهمپاشیدگی فرهنگی نشد، با تکیه بر زبان فارسی توانست اسلام را عمیق و آگاهانه درک و بازتولید کند.
آقای محمدزاده گفت: ایرانیان مسلمان از سدههای سوم و چهارم هجری به پایهگذاران تمدن اسلامی تبدیل شدند، اما در عین حال، بخش اصیل هویت خود را مرهون زبان فارسی ماندند.
او شاهنامه فردوسی را «نقطه تلاقی خرد ایرانی و تعقل اسلامی» دانست و گفت: اگر بخواهیم پیوند اندیشه ایرانی و عقلانیت اسلامی را بیابیم، یکی از مهمترین جلوههای آن در شاهنامه و دیگر آثار مکتوب فارسی دیده میشود.
این استاد دانشگاه با تأکید بر پیشینه باستانی زبان فارسی افزود: تصور اینکه زبان فارسی محصول صرفِ دوره اسلامی است، نادرست است. پیش از اسلام نیز زبان مشترکی در ایران وجود داشته که در کنار گویشهای محلی، نقش زبان میانجی و رسمی را ایفا میکرد و بعدها به فارسی دری تکامل یافت.
محمدزاده با اشاره به اصل پانزدهم قانون اساسی تصریح کرد: زبان و خط رسمی و مشترک مردم ایران فارسی است، اما استفاده از زبانهای محلی و تدریس ادبیات آنها در کنار زبان فارسی آزاد است. این اصل از مترقیترین اصول در زمینه حقوق زبانی است و ظرفیتهای وفاق ملی را تقویت میکند.
این استاد دانشگاه زبان فارسی را عامل پیوند میان همه ایرانیان دانست و گفت: هنگامی که فردوسی میگوید «دریغ است ایران که ویران شود»، یا شهریار میسراید «علی ای همای رحمت»، این مفاهیم برای همه ایرانیان، با هر گویش و در هر نقطه از کشور، درک مشترک ایجاد میکند. این همان کارکرد پیونددهنده زبان ملی است.
این پژوهشگر همچنین بر ضرورت تمایز میان زبان گفتار و نوشتار تأکید کرد و افزود: زبان معیارِ نوشتاری سبب تداوم میراث فرهنگی میان نسلها میشود؛ زیرا اگر هر نسل صرفاً به زبان گفتاری خود بنویسد، ارتباط میاننسلی گسسته خواهد شد.
نخستین همایش «زبان و رسانه» مرکز پاسداشت زبان و ادبیات فارسی، امروز در مرکز همایشهای صدا و سیما برگزار شد.