کشف یک «چرخه زیانبار» عصبی-سلولی؛ امید به درمانهای جدیدی را با هدف قرار دادن سیستم عصبی در سرطان پانکراس به وجود آورد.
به گزارش خبرگزاری صدا و سیما؛ به نقل از ساینسدیلی، جرمی نیگری، پژوهشگر پسادکتری در آزمایشگاه پروفسور دیوید تووسون در آزمایشگاه کولد اسپرینگ هاربر (CSHL) و همکارانش در آزمایشگاه پروفسور دیوید تووسون اکنون شواهدی یافتهاند که نشان میدهد سیستم عصبی بسیار زودتر از آنچه تصور میشد، درگیر میشود. پژوهش آنها نشان میدهد اعصاب حتی پیش از شکلگیری تومورهای کامل نیز به طور فعال در توسعه سرطان لوزالمعده نقش دارند.
پژوهشگران مؤسسه کولد اسپرینگ هاربر (CSHL) کشف شگرفتی را در مورد سرطان بدخیم لوزالمعده (پانکراس) منتشر کردهاند که میتواند مسیر درمان این بیماری لاعلاج را تغییر دهد. یافتههای جدید نشان میدهد که سیستم عصبی بسیار زودتر از آنچه تصور میشد، در مراحل اولیه توسعه این سرطان نقش محوری دارد.
برخلاف تصورات پیشین که اعصاب را صرفاً عاملی برای گسترش تومور میدانستند، محققان دریافتند که فیبروبلاستهای تومورزا (myCAFs) با ترشح سیگنالهای شیمیایی، رشتههای عصبی را جذب میکنند. این تعامل، یک حلقه خودتقویتکننده ایجاد میکند:
اعصاب، ماده شیمیایی نوراپینفرین را آزاد میکنند.
این ماده، فیبروبلاستها را فعال کرده و رشد پیشسرطانی را تسریع میکند.
این کشف با استفاده از تصویربرداری پیشرفته سهبعدی به دست آمد که نشان داد شبکهای متراکم از اعصاب در سراسر ضایعات تنیده شده است. مهمتر از همه، تیم پژوهشی موفق شد با غیرفعال کردن سیستم عصبی سمپاتیک در مدلهای موشی، رشد تومور را تا ۵۰ درصد کاهش دهد.
این یافتهها راه را برای راهبردهای درمانی نوین باز میکند. به گفته محققان، داروهای موجودی مانند «دوکسازوسین» میتوانند با هدف قرار دادن این مسیر عصبی، به عنوان مکمل شیمیدرمانی یا ایمونوتراپی مورد استفاده قرار گیرند.