رییس سازمان حفاظت محیط زیست گفت: دانشگاه سبز صرفاً مجموعهای از پروژههای فنی نیست، بلکه تغییر نگاه به منابع، فناوری و مسئولیت اجتماعی دانشگاه است.
به گزارش خبرگزاری صدا و سیما؛ شینا انصاری با تأکید بر ضرورت تغییر رویکرد دانشگاهها به سوی مدیریت پایدار، دانشگاه سبز را فراتر از یک عنوان تشریفاتی دانست و آن را ضرورتی حکمرانی در شرایط کنونی کشور عنوان کرد.
وی در ابتدای سخنان خود از مجموعه مدیریت دانشگاه، رئیس دانشگاه و برگزارکنندگان همایش قدردانی کرد و این رویداد را نه صرفاً یک گردهمایی علمی، بلکه «میدان گفتوگوی واقعی میان دانشگاه و نظام تصمیمسازی» توصیف کرد؛ گفتوگویی که در صورت تداوم میتواند مسیر توسعه پایدار را از سطح ایده به سطح برنامه و اقدام ارتقا دهد.
انصاری با اشاره به شرایط محیطزیستی کشور گفت: تغییرات اقلیمی، خشکسالی، فشار بر منابع آب، امواج گرمایی و محدودیت ظرفیتهای طبیعی، ضرورت بازنگری در الگوی توسعه را دوچندان کرده است. به گفته وی، دانشگاهها بهعنوان «شهرهای کوچک» با زیرساختها، مصرف انرژی و تولید پسماند، و در عین حال بهعنوان نهادهای اثرگذار بر فرهنگ، فناوری و سیاستگذاری، باید پیشگام مدیریت پایدار باشند.
آب؛ نخستین حلقه مدیریت سبز
وی مدیریت آب و پساب را نخستین محور دانشگاه سبز دانست و تأکید کرد: در اقلیم ایران، هیچ راهبرد سبزی بدون توجه به آب معنا ندارد. او خواستار ارتقای مدیریت آب از سطح توصیههای عمومی به نظامهای مشخص حسابداری و ممیزی آب شد و اقداماتی نظیر کاهش نشتی، اصلاح الگوی مصرف و استفاده هدفمند از پساب تصفیهشده برای آبیاری فضای سبز را ضروری برشمرد.
پسماند و اقتصاد چرخشی
انصاری در ادامه به موضوع پسماند اشاره کرد و گفت دانشگاهها مسئولیتی دوگانه در مدیریت پسماندهای عادی و آزمایشگاهی دارند. وی تأکید کرد دانشگاه سبز بدون حرکت به سمت اقتصاد چرخشی شکل نمیگیرد و پسماند باید بهعنوان جریانی قابل مدیریت و حتی ارزشآفرین دیده شود.
فضای سبز، انرژی و حملونقل پایدار
وی طراحی فضای سبز بر پایه منطق اکولوژیک، استفاده از گونههای بومی، کاهش چمنکاریهای پرمصرف و مدیریت بهینه آبیاری را از الزامات پایداری برشمرد.
در حوزه انرژی نیز توسعه انرژیهای تجدیدپذیر، بهویژه سامانههای خورشیدی پشتبامی، و استقرار نظامهای پایش و مدیریت مصرف را گامی مهم در کاهش انتشار گازهای گلخانهای دانست.
انصاری همچنین بر توسعه حملونقل سبز در پردیسهای دانشگاهی، گسترش مسیرهای پیاده، کاهش استفاده از خودروهای تکسرنشین و بهبود ناوگان سرویس تأکید کرد و آن را عاملی در ارتقای سلامت و کاهش ردپای کربن عنوان کرد.
نقش فناوری و حکمرانی دادهمحور
به گفته وی، تحقق دانشگاه سبز بدون بهرهگیری از فناوریهای نوین ممکن نیست. ایجاد سامانههای تصمیمیار، استفاده از حسگرها و اینترنت اشیا برای پایش مصرف آب و انرژی و انتشار منظم گزارشهای عملکرد، از جمله اقدامات کلیدی در این مسیر است.
شاخصمحوری و گزارشدهی مستمر
دکتر انصاری پیشنهاد کرد هر دانشگاه «برنامه اقدام دانشگاه سبز» با اهداف کمی و زمانبندی مشخص تدوین کند. این برنامه باید بر شاخصهایی مانند میزان مصرف آب، شدت مصرف انرژی، سهم انرژیهای تجدیدپذیر، درصد بازیافت پسماند و شاخص حملونقل پایدار استوار باشد و گزارش پیشرفت آن سالانه منتشر شود.
وی در پایان تأکید کرد: دانشگاه سبز صرفاً مجموعهای از پروژههای فنی نیست، بلکه تغییر نگاه به منابع، فناوری و مسئولیت اجتماعی دانشگاه است.
وی همچنین بر آمادگی سازمان متبوع خود برای همکاری با دانشگاهها در حوزه پژوهش، تدوین استانداردها و تربیت نیروی انسانی متخصص تأکید کرد و ابراز امیدواری کرد حرکت ملی دانشگاههای ایران به سوی پایداری از سطح اقدامات جزیرهای عبور کرده و به یک رویکرد منسجم و نهادینه تبدیل شود.