عضو هیئت علمی و دکترای تخصصی علوم تغذیه با تأکید بر اهمیت برنامهریزی صحیح غذایی در ماه مبارک رمضان گفت: روزهداران باید سه وعده اصلی سحری، افطار و شام را در برنامه خود بگنجانند و با رعایت تعادل، تنوع و مصرف کافی فیبر و مایعات، از بروز ضعف، افت قند خون و مشکلات گوارشی پیشگیری کنند.
به گزارش خبرگزاری صدا و سیما؛ دکتر زهره سادات سنگسفیدی عضو هیأت علمی و دکترای تخصصی علوم تغذیه با اشاره به اهمیت وعده سحری گفت: حذف سحری میتواند موجب افت سریعتر قند خون و بروز علائمی مانند ضعف، سردرد، سرگیجه، خستگی و کاهش تمرکز در طول روز شود. به همین دلیل توصیه میشود روزهداران در سحر از ترکیبی متعادل شامل کربوهیدراتهای پیچیده مانند نان و غلات سبوسدار، حبوبات و سبزیجات در کنار منابع پروتئینی همچون گوشت، مرغ، تخممرغ و لبنیات استفاده کنند تا انرژی بهصورت تدریجی در بدن آزاد شود و احساس گرسنگی دیرتر بروز کند.
وی درباره نحوه آغاز افطار نیز توضیح داد: به دلیل کاهش سطح قند خون در پایان روز، بهتر است افطار با مواد غذایی حاوی کربوهیدراتهای ساده مانند خرما، عسل یا یک لیوان آب و چای ولرم کمرنگ آغاز شود تا قند خون بهصورت ملایم افزایش یابد. سپس میتوان از غذاهای سبک و کمحجم مانند نان و پنیر و سبزی، سوپ یا آش سبک، فرنی و شیربرنج استفاده کرد.
این متخصص تغذیه تأکید کرد: مصرف غذاهای پرچرب، سرخکردنی و حجیم در ابتدای افطار میتواند فشار زیادی به دستگاه گوارش وارد کند. همچنین نوشیدنیهای بسیار سرد یا بسیار داغ ممکن است موجب اختلال در عملکرد معده و ایجاد ناراحتیهای گوارشی شود.
عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی در ادامه با اشاره به وعده شام گفت: بهتر است شام با فاصلهای کوتاه پس از افطار و بهصورت متعادل مصرف شود. در این وعده باید از گروههای مختلف غذایی شامل نان و غلات، سبزیجات، منابع پروتئینی و لبنیات استفاده شود تا نیازهای تغذیهای بدن به شکل مناسب تأمین شود.
وی مصرف منابع غنی از فیبر مانند نانهای سبوسدار، میوهها، سبزیجات و حبوبات را از دیگر نکات مهم تغذیهای در ماه رمضان دانست و افزود: فیبر علاوه بر کمک به ایجاد احساس سیری طولانیتر، در بهبود عملکرد دستگاه گوارش و پیشگیری از یبوست نیز نقش مؤثری دارد.
دکتر سنگسفیدی در پایان خاطرنشان کرد: روزهداران باید در فاصله افطار تا سحر، مایعات کافی شامل آب، آبمیوههای طبیعی، شیر کمچرب و دوغ کمنمک مصرف کنند تا تعادل آب بدن حفظ شود و از بروز کمآبی و عوارض ناشی از آن جلوگیری شود.