عضو هیات علمی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان گفت: استفاده از روشهای بیولوژیکی راهکاری پایدار برای بهبود ارزش تغذیهای پسماندهای لیگنوسلولزی کشاورزی است.
به گزارش خبرگزاری صدا و سیمای استان خوزستان، افروز شریفی افزود: حجم عظیمی از پسماندهای کشاورزی نظیر کاه گندم، باگاس نیشکر و برگ خرما در کشور وجود دارد که به دلیل ساختار لیگنوسلولزی، قابلیت هضم پایینی برای دام دارند، اما با بهکارگیری فراوریهای مناسب میتوان آنها را به منابع ارزشمند خوراکی تبدیل کرد.
وی ادامه داد: این روشها با هدف ارتقای کیفیت بقایایی مانند کاه و سایر مواد خشبی، میتوانند ضمن کاهش وابستگی به نهادههای وارداتی، به مدیریت بهتر ضایعات کشاورزی و کاهش پیامدهای زیستمحیطی کمک شایانی کنند.
عضو هیات علمی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان خاطر نشان کرد: لیگنین، بهعنوان یک پلیمر مقاوم، مانند سیمانی عمل کرده و دسترسی آنزیمهای میکروبی شکمبه را به سلولز و همی سلولز محدود میکند، فراوری زیستی با هدف شکستن این پیوندهای مقاوم و افزایش دسترسی به مواد مغذی انجام میشود.
شیفی عنوان کرد: نتایج کلی تحقیقات نشان میدهد که فراوری زیستی در مقایسه با روشهای فیزیکی (مانند خردکردن) و شیمیایی (مانند استفاده از مواد قلیایی)، روشی ایمنتر، کمهزینهتر و سازگارتر با سلامت دام و محیطزیست است، در روشهای شیمیایی معمولاً خطر باقیماندن مواد شیمیایی در خوراک و در روشهای فیزیکی، مصرف بالای انرژی وجود دارد.