کتاب «روزهی کلّهگاوی» به قلم داوود امیریان در داستانی کوتاه و کودکانه به بچهها یاد میدهد که در حدوحدود سنوسال خود به کارهای دینی بپردازند.
به گزارش خبرگزاری صدا وسیما، کتاب «روزهی کلّهگاوی» به قلم داوود امیریان درباره خواهر و برادری به نامهای لیانا و آریا است. زمان داستان در ماه رمضان میگذرد. این داستان مصور 24 صفحهای از لحظهای شروع میشود که لیانا با یک لیوان آب به اتاق برادرش میرود و آب را روی او میریزد تا برای سحریخوردن بیدار شود. پدر و مادر در آشپزخانه منتظر آنها هستند تا با هم سحری بخورند. پدر وضو گرفته است و لیانا برای فرارکردن از دست آریای عصبانی و خیس، به او پناه میبرد. بازیگوشی این خواهر و برادر با شوخی و خنده پدرومادر به پایان میرسد.
اما در ادامه، داستان اصلیای که در کتاب رخ میدهد، چیست؟ داستان حول موضوع سن قانونی روزهگرفتن بچههاست. آریا و لیانا دوست دارند روزه بگیرند آن هم کامل؛ اما پدرومادر به آنها میگویند که هنوز روزه بر آنها واجب نیست. لیانا هشتساله است و برادرش دهساله. پدرومادر معتقد هستند که آنها اذیت میشوند اگر کل روز را روزه داشته باشند. پدرومادر با توجه به اصرار بچهها راضی میشوند که آنها روزه بگیرند ولی نه کامل، بلکه فقط روزه کلّهگنجشکی. بچهها قبول میکنند ولی نقشه دیگری دارند.
آریا و لیانا در مدرسه به بچهها با افتخار میگویند که روزه کامل دارند ولی از یک زمان به بعد هم گرسنه میشوند و هم تشنه. آنها نمیدانند چه تصمیمی بگیرند. از طرفی تحمل شرایط را ندارند و از طرفی دیگر فکر میکنند خداوند ناراحت میشود اگر روزهشان را بشکنند. آنها به خانه میآیند و مادر برای این وضعیتشان راهحل خوبی دارد.
کتاب «روزه کلّهگاوی» حائز چند نکته مهم است. در ابتدا ما با خانوادهای ایرانی و مسلمان مواجه هستیم که نویسنده و تصویرگر توانستهاند نشانههای این مسئله را بهخوبی در کتاب بگنجانند. از بحث ماه رمضان و نماز و روزه گرفته تا حجاب مادر و بچهها در مدرسه. تصویرگری فضای خانه و مدرسه نیز با نشانههایی آشنا انجام شده تا بچهها با دیدن آن احساس نزدیکی کنند و با محتوای کتاب و تصاویرش غریبه نباشند.
نکته دوم بحث تربیتی داستان است. داستان برای بیان پیامهای اخلاقی و تربیتیاش از عناصر مستقیمگویی استفاده کرده است و پیام و درونمایهاش را سرراست به مخاطب نشان میدهد ولی بُعد سرگرمکنندگی خود را از دست نداده و نویسنده تلاش کرده با شوخیهای بین خانواده و بین بچههای مدرسه فضای داستان را خواندنی و جالب کند. پیامهای تربیتی مهمی در این داستان نهفته است که میتوان به مهمترین آن که روش درست تربیت دینی کودکان است اشاره کرد.
در این داستان پدرومادر بهعنوان عوامل اصلی تربیت کودکان، عقاید خود را به کودکان تحمیل نمیکنند و آنها را مجبور نمیکنند که حتما بهطور کامل روزه بگیرند؛ بلکه به سن جسمی و روحی کودکان توجه میکنند و در عین توجه به خواستههای آنها، تلاش میکنند از فرزندانشان مراقبت کنند و آنها را بهدرستی در مسیر دینداری قرار دهند؛ چراکه انجام کامل تکالیف شرعی در سنوسال نادرست به همان صورتی که یک بزرگسال باید انجام دهد، نهتنها فایدهای برای کودکان ندارد بلکه به آنها آسیب میزند و قطعا از نظر ذهنی و روحی آنها را از لذت دینداری دور میکند و حتی ممکن است آنها از انجام کارهای دینی دلزده شوند.
با توجه به مواردی که ذکر شد، کتاب «روزه کلّهگاوی» میتواند گزینه مطالعه مناسبی برای کودکان در روزهای ماه مبارک رمضان باشد. پدرومادر یا خواهر و برادر بزرگتر میتوانند پس از مطالعه این کتاب توسط کودک یا خواندن آن برای کودک، او را در زمینه روزهداری در ماه رمضان راهنمایی کنند و اطلاعات درستی به او انتقال دهند؛ بهویژه در عصر حاضر که اطلاعات نادرست موجود در فضای مجازی درباره امور دینی، تأثیر فراوانی بر کودکان و نوجوانان دارند.
کتاب «روزه کلّهگاوی» به قلم داوود امیریان با تصویرگری ملیحه کامیاب در نشر پروانه (گروه کودک و نوجوان انتشارات بهنشر) منتشر شده است.