امیرمحمد گمینی با انتقاد از ناتوانی مدرنیسم در مهار ددمنشیها، گفت: جنگ در کنار خسارتها، انسان را به درک عمیقتری از زندگی میرساند.
به گزارش خبرگزاری صدا وسیما، امیرمحمد گمینی، پژوهشگر تاریخ علم ضمن محکوم کردن حملات متجاوزانه دشمن در جنگ رمضان بیان کرد: در شرایطی که تمام اندیشههای متفکران، فیلسوفان و دانشمندان دوران مدرن نتوانستهاند مانع بروز ددمنشیها و ویرانگریهایی شود که به اسم مدرنیسم در جهان درحال رخ دادن است، بیش از هر زمان دیگری به همدلی، با هم بودن و مبارک دانستن زندگی نیازمندیم.
وی افزود: همانگونه که در قرن بیستم شاهد بزرگترین جنگهای تاریخ بودیم، اکنون در پایان ربع اول قرن بیستویکم نیز همان سرزمینهایی که مهد اندیشههای مدرن بودند، نتوانستند از شکلگیری ددمنشیها و وحشیگریها جلوگیری کنند و جنگهایی از سوی کشورهایی مانند آمریکا و اسرائیل به دیگر سرزمینها همچون ایران عزیز تحمیل میشود.
او در بخش دیگری از سخنان خود جنگ را پدیدهای تلخ توصیف کرد که درسهایی درون آن نهفته است و سپس تاکید کرد: جنگ میتواند زندگی را از مسیر طبیعی خود خارج کرده، آینده را تحت شعاع قرار دهد و اضطراب را به امری عادی تبدیل کند تا خانوادها آرامش سابق خود را نداشته باشند، اما در عین حال برای انسانها درسهایی نیز به همراه دارد. به نظر من این جنگ با این ابعاد برای ما ایرانیان درسهایی هم به همراه داشت؛ فرصتی برای خودشناسی بیشتر فراهم کرده است بهگونهای که افراد با دیدگاهها و گرایشهای مختلف عقیدتی و سیاسی، هر یک برداشتها و درسهایی از این شرایط گرفتهاند.
این پژوهشگر تاریخ علم ادامه داد: این تجربه صرفاً به تغییر مواضع فکری محدود نمیشود، بلکه باعث شده افراد نسبت به الزامات عملی اندیشههای خود آگاهتر شوند. همچنین شناخت متقابل میان مردم و حاکمیت افزایش یافته و این دستاوردها در کنار خسارتهای جانی و مالی، درسهایی ارزشمند و ماندگار به شمار میروند که نباید به سادگی فراموش شوند.
وی همچنین اضافه کرد: فراتر از این آموزهها، جنگ میتواند انسان را با لایههای عمیقتری از هستی خود مواجه کند. شرایط دشوار و بحرانها، انسان را متوجه شکنندگی وجود و ناپایداری آرامش در زندگی میکنند و این آگاهی، درک ارزش لحظهلحظه زندگی را افزایش میدهد. انسان معمولاً در مواجهه با فقر، جنگ یا بیماری است که قدر زندگی را بیشتر میداند و به همین دلیل، حتی در چنین شرایطی نیز نباید امید را از دست داد. امید و عشق به زندگی دقیقا باید در همین موقعیتهای سخت بیش از پیش نمایان شود.
امیرمحمد گمینی در پایان گفت: منظور از امید، صرفا انتظار برای پایان جنگ و بازگشت به وضعیت عادی نیست، بلکه معنایی عمیقتر دارد؛ امید به معنای زیستن در لحظه حال و پذیرش سرنوشت است، بدون آنکه این پذیرش به معنای تسلیم در برابر دشمن تلقی شود. امیدوارم که این جنگ هرچه زودتر پایان یابد و در عین حال، درسهای حاصل از آن نیز برای همیشه در ذهن جامعه باقی بماند.