لوئیز هایز در شعری ضمن همدردی با مادران شهدای مدرسه میناب، تاکید کرد: پیروزیای در کشتن کودکان وجود ندارد.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری صداوسیما، شهادت ۱۶۸ دانشآموز مدرسه شجره طیبه شهرستان میناب در روز نهم اسفندماه ۱۴۰۴ توسط آمریکا و رژیم صهیونیستی، بازتابهای داخلی و جهانی گسترده داشت. شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد در نشست اضطراری خود در ژنو این واقعه تلخ را محکوم کرد و رسانههای جهان از جمله در آمریکا با زیر سوال بردن این فاجعه، آمریکا را مسئول این حمله معرفی کردند.
انتشار تصاویر تلخ از والدینی که در تلی از خاک مدرسه به دنبال نشانهای از فرزندان خود بودند و عکس شهدای این مدرسه، همدردی جهانی را به همراه داشت و برای بسیاری یادآور جنایتهای رژیم صهیونیستی و شهادت ۲۰ هزار کودک فلسطینی در غزه بود.
در همین راستا، لوئیز هایز، شاعر آمریکایی، با انتشار شعری تاکید کرد:
این شعر درباره دختران میناب است که تشنه یادگیری بودند، آن هم نه درباره جنگ؛ بلکه درباره کلمات و جهان. این شعر به یاد دخترانی سروده شده که در جنگ جان باختند و رویاهایشان به خاکستر بدل شد.
شاعر در این اثر، با اشاره به زیباییهای دنیای اطراف کودکان شهید و خاطرات مادرانشان، بر اهمیت زندگی و از دست رفتن معصومیت کودکان در جنگ تأکید میکند. در نهایت، پیام اصلی شعر این است که «وقتی کودکان میمیرند، هیچکس پیروز نمیشود».
در بخشی از سروده این شاعر در وصف مادران آمریکایی میخوانیم: مژگان مادرانشان میدرخشد، در حالی که روزهایی را به یاد میآورند که درخشانترین نور در آسمان، تنها تلألو ماه بود که بر دخترانشان میتابید.